Od miejscowości Rabsztyn idziemy drogą asfaltową w kierunku Wolbromia, za przejazdem kolejowym skręcamy w prawo w kierunku miejscowości Troks. Dalej idziemy za czerwono znakowanym szlakiem turystycznym, który opuszcza asfaltową drogę i biegnąc leśnymi duktami doprowadza do podstawy Januszkowej Góry, skąd coraz stromsza ścieżka wśród ostańców doprowadza do ogrodzonego otworu Januszkowej Szczeliny. Tu opuszczamy szlak ścieżką w lewo (N), nieco w dół i kierujemy się w prawo wzdłuż skałek. Przechodzimy pod 10 m ścianą, w jej środkowej części 2,5 m i 6 m od podstawy znajdują się otwory szukanego schroniska.

Schronisko powstało na pionowym pęknięciu w skałce, częściowo modelowanym przez swobodnie spływającą wodę. Na poziomie 2,5 m i 6 m znajdują się wyraźnie wykształcone korytarze mające po 5 i 6 m długości. Przy wejściu mają około 1 m szerokości i wysokości, zwężając się w głąb.
Rozwinęło się w górnojurajskich wapieniach skalistych. Jest to typowe szczelinowe schronisko, częściowo poszerzone krasowo ze współczesnym namuliskiem. Dno jest pokryte zapiaszczoną glebą z rumoszem wapiennym i większymi blokami.
Schronisko w całości podlega zewnętrznym wpływom atmosferycznym.
Pod stropem schroniska obserwowano pajęczaki.

Schronisko znane i zwiedzane od dawna.

Po raz pierwszy zostało opisane pod numerem IV.A.45 przez A. Górnego w roku 1990 w dokumentacji dla Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych woj. katowickiego. Pomiary schroniska wykonali we wrześniu 1990 r. A. Górny, i M. Bień. Dane zaktualizował A. Polonius (2014).
Plan opracował A. Górny.

Szelerewicz M. 1990 (wymienia, podaje wymiary, lokalizuje na mapie); Polonius A. 1994 (wymienione w wykazie, lokalizacja na mapie); Jaskinie Wyżyny Olkuskiej 2016 (plan i opis inwentarzowy).

Szelerewicz M., Górny A. 1990 (lokalizacja na mapie 1:10 000, ogólna charakterystyka, plan, czarno-biała fotografia otworów).