Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dymiąca Piwnica
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.Bż-04.14
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 19°35′49,00″, φ: 49°34′33,90″
Gmina Lipnica Wielka (gm. wiejska)
Powiat nowotarski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Babiogórski Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu W
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1337
Wysokość względna [m]
Głębokość [m] 10,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 10,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
86,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Beskid Żywiecki, Zubrzyca Górna, Sokolica (1367 m n.p.m).
Opis drogi dojścia do otworu
Wyruszamy z Przełęczy Lipnickiej i podążamy czerwonym szlakiem turystycznym w kierunku Diablaka. Po około 1 godzinie marszu dochodzimy do Sokolicy. Następnie około 100 m podążamy czerwonym szlakiem w górę grzbietu, po czym opuszczamy szlak i schodzimy na ścieżkę prowadzącą w ku S. Przez około 800 m idziemy wzdłuż poziomicy 1350 m n.p.m do dużego osuwiska, na obszarze którego wśród rowów rozpadlinowych znajduje się wejście do jaskini. Mieści się ona ok. 250 m powyżej Chodnika Parkowego. Dojście nieskomplikowane, otwór łatwy do znalezienia. Zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Do jaskini wprowadza spory otwór wejściowy przedzielony płytą skalną. Wprowadza on bezpośrednio do niewielkiej sali, z której ku N prowadzi korytarz ciągnący się bezpośrednio pod nią. Natomiast w jej NW części znajduje się próg 1,4 m, za którym rozciąga się sala o długości 7 m i szerokości 2,5 m. Komora ta kontynuuje się dalej w postaci dwóch niewielkich korytarzy, natomiast w środkowej części sali znajduje się studzienka o głębokości 1,3 m. Powadzi z niej korytarz łączący się z kolejną szczeliną prowadzącą na dno jaskini.

Tuż za wejściem do jaskini mieści się także przejście do drugiej części obiektu, które rozpoczyna się obszerną szczeliną. Korytarz ten doprowadza do niewielkiej sali, z której odchodzą jeszcze dwa stosunkowo krótkie korytarze.

Jaskinie osuwiskowa, powstała w gruboławicowych piaskowcach magurskich. Dno pokryte jest zwietrzeliną i okruchami skalnymi przemieszanymi z gliną.

Jaskinia sucha, przewiewana. Światło obejmuje wejściowe partie obiektu.

Na blokach skalnych wokół otworu występują mchy.

Zaobserwowano pająki z rodzaju Meta oraz szczerbówki ksieni Scoliopteryx libatrix oraz kilka gatunków nietoperzy.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinię odnaleźli P. Hotała i B. Tabak z Babiogórskiego Parku Narodowego.

Historia dokumentacji

Inwentaryzację obiektu przeprowadzili w dniu 27.04.2005 r. J. Pukowski i Cz. Szura ze Speleoklubu Bielsko-Biała. Dalsza eksploracja obiektu prowadzona była przez Cz. Szurę, który zebrał materiał dokumentacyjny i sporządził plan jaskini. Pomiary wykonywano busolą geologiczną Freiberg i taśmą parcianą. Współrzędne geograficzne oraz wysokość zmierzył za pomocą GPSmap 60 CSx w 2012 r. J. Pukowski.

Plan opracowali Cz. Szura i P. Franczak.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Pukowski J., Szura Cz. 2005 (wymieniają); Figiel S. i in. 2006 (wzmianka o jaskini); Siuda K. i in. 2009 (informacje o nietoperzach w jaskini); Szura Cz. 2010 (wzmianka o jaskini); Franczak P. 2011b (plan i opis inwentarzowy); Piksa K., Gubała W.J. 2011 (informacje o nietoperzach w jaskini); Franczak P. 2012d (plan i opis inwentarzowy); Mysłajek R.W. i in. 2012 (informacje o nietoperzach w jaskini); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016b (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Paweł Franczak
Redakcja Halina Grodzicka
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie