Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Komora w Jatkach
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.B-12.08
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′20,54″, φ: 49°14′54,67″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1190
Wysokość względna [m] 280
Głębokość [m] 0,80
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0,80
Długość [m]
w tym szacowane [m]
8,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Strążyskiej, w skałkach zwanych Jatkami.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Od zakończenia szlaku turystycznego w Dolinie za Bramką wchodzimy nieznakowaną ścieżką wiodącą grzbietem między dwoma żlebami na grań Łysanek. Stąd niewyraźną percią zwierzęcą idziemy ponad 300 m granią na lewo (ku NE), lekko w dół, omijając z lewej strony najwyższą turnię Jatek. Dalej perć trawersuje ku N po stronie doliny Strążyskiej i nieco opada pod mur następnej skałki, z widocznymi w niej otworami Niszy w Jatkach T.B-12.06 i następnie Dziurawej Niszy w Jatkach T.B-12.07. Kilkadziesiąt metrów dalej perć wyprowadza nad urwisko nad skalistym żlebem Cofamy się stąd nieco i obchodzimy bez perci niewielką skałkę od dołu. Pod ścianą, w dolnej części skałki, w pobliżu żlebu, odnajdujemy niski otwór poszukiwanej jaskini, całkowicie zasłonięty roślinnością. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór ma kształt poziomej soczewki o wymiarach 0,6x0,3 m. Prowadzi do stromo opadającego krótkiego korytarzyka, który zaraz za otworem rozszerza się i nieco podwyższa, tworząc rodzaj niskiej komórki. Dalej strop obniża się gwałtownie. Przechodzimy przez niski (0,3 m) przełaz, za którym otwiera się obszerna komora o poziomym dnie. Ma ona 4,5 m długości, jest szeroka na 3 m i wysoka do ponad 2 m Przy końcu komory na prawo odchodzi niski, około 1,5 m długości korytarzyk, a na lewo krótka odnoga sali.

Jaskinia rozwinęła się w dolomitach triasu środkowego serii reglowej. Ściany i strop są zwietrzałe, kruche. W stropie widać wymycia i niewielki kociołek. Występują drobne nacieki grzybkowe. Dno pokrywa drobny gruz skalny oraz nieco gliny i szarego pyłu, a przed ciasnym przełazem – gleba z gruzem.

W komorze jest sucho (podczas deszczu wilgotno). Przewiewu nie wyczuwa się. Światło sięga do około 2 m.

W otworze rozwijają się głównie mchy, które sięgają do 2 m w głąb oraz mniej liczne rośliny kwiatowe i nieco paproci. Faunę reprezentują ślimaki (do 2 m); w głębi występowania fauny nie stwierdzono.

Historia badań
Historia eksploracji

Opisywany obiekt prawdopodobnie nie był znany wcześniej, brak o nim wzmianek w literaturze speleologicznej.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich prowadzonych przez PTPNoZ, jego dokumentację sporządziła I. Luty przy współpracy A. Połockiej w dniu 7 października 2003 r. Pomiary wykonano przy użyciu busoli i klizymetru Silva oraz taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). W lipcu 2018 r. współrzędne otworu skorygował F. Filar.
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 2004 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie