Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia nad Jeziorami
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.G-02.03
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 20°15′09,00″, φ: 49°30′06,50″
Gmina Ochotnica Dolna (gm. wiejska)
Powiat nowotarski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Prywatny
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 790
Wysokość względna [m]
Głębokość [m] 2,70
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 2,70
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9,20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Ochotnica Górna, Runek (1005 m n.p.m.), w N stoku, Gorce.
Opis drogi dojścia do otworu
Z centrum Ochotnicy Górnej sprzed kościoła parafialnego udajemy się do niewielkiej doliny uchodzącej naprzeciwko potoku Jaszcze. Kierujemy się w stronę mostku, a następnie podążamy kamienistą drogą w górę doliny przez około 600 m do wyraźnego rozgałęzienia doliny. Kierujemy się do doliny dochodzącej od SW i podążamy nią przez 500 m do dwóch jezior osuwiskowych - Iwanowskiego i Zawadowskiego (jeziora okresowe). Wchodzimy na wał blokujący odpływ z dolnego jeziora, a następnie na wał rozdzielający oba jeziora. W jego grzbiecie wśród bloków skalnych znajduje się otwór wejściowy do jaskini. Dojście nieskomplikowane, otwór łatwy do znalezienia. Zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór wejściowy wprowadzający do obiektu tworzy studnia o głębokości 2,2 m. Wprowadza ona do szczeliny rozwiniętej na linii z NW ku SE. Tuż za progiem mieszczącym się na końcu studni wejściowej znajduje się przejście do korytarza o długości około 1,5 m, prowadzącego ku NW. Korytarz ten o trójkątnym przekroju mierzy około 0,7 m szerokości i 0,6 m wysokości. Natomiast na wprost rozciąga się główny korytarz jaskini. Początkowo mierzy on około 1 m szerokości i 2 m wysokości, jednak po około 2 m zwęża się do zaledwie 0,5 m by ponownie się rozszerzyć do 0,8 m. Za zwężeniem korytarz o długości około 3 m nieznacznie skręca ku SW i zwęża się przechodząc w niedostępną szczelinę. U stropu szczeliny zalegają dwa bloki skalne pomiędzy którymi znajduje się przejście do komory o długości 2 m i szerokości 0,8 m. W jej E części mieści się studzienka o głębokości 1,6 m.

Jaskinia osuwiskowa, powstała w gruboławicowych piaskowcach magurskich. Spąg obiektu pokrywa glina przemieszana z rumoszem skalnym.

Jest sucha, przewiewana. Światło obejmuje studzienkę wejściową.

Bloki skalne występujące wokół otworu porastają mchy oraz paprocie.

Zaobserwowano pająki z rodzaju Meta.

Historia badań
Historia eksploracji

Do chwili inwentaryzacji brak wzmianek o obiekcie w literaturze.

Historia dokumentacji

Jaskinia odnaleziona została 1.01.2012 r. przez K. Buczka (Koło Geografów Uniwersytetu Jagiellońskiego) i R. Błachuta. Materiał dokumentacyjny zebrany został w dniu odkrycia jaskini. Pomiary wykonywano busolą geologiczną Freiberg i taśmą parcianą. Współrzędne geograficzne oraz wysokość zmierzył za pomocą GPSmap 60 CSx w 2011 r. K. Buczek w 2012 r. Dane zostały zaktualizowane w 2014 r. Dokumentacja została wykonana na podstawie materiałów K. Buczka.

Plan opracowali P. Franczak, K. Buczek i R. Błachut.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016b (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Paweł Franczak
Redakcja Halina Grodzicka
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie