Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Kiczorska
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.G-01.16
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 20°08′36,30″, φ: 49°32′00,90″
Gmina Nowy Targ (gm. wiejska)
Powiat nowotarski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Gorczański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1180
Wysokość względna [m] 215
Głębokość [m] 5
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 5
Długość [m]
w tym szacowane [m]
11
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Łopuszna, Kiczora (1282 m n.p.m.), w skałkach zwanych Turniska (Turnice) położonych na W zboczu S ramienia Kiczory, Gorce; Obszar Natura 2000 Ostoja Gorczańska.
Opis drogi dojścia do otworu
Dojście prowadzi z Łopusznej, skąd idziemy czarnym szlakiem turystycznym. Po ok. 2 h dochodzimy do połączenia ze szlakiem czerwonym na polanie Zielenica. Stąd kierujemy się czerwonym szlakiem w górną część polany i tuż po wejściu do lasu skręcamy w lewo na W. Schodzimy na przełaj kilkaset metrów, gdzie zauważamy liczne rowy rozpadlinowe i niewysokie ściany skalne. Idziemy do najniżej położonej, okazałej części osuwiska. W górnej części wału ograniczonego od W kilkunastometrowej wysokości skalistym zboczem znajduje się charakterystyczny mostek skalny. Od niego kierujemy się na NW i po ok. 20 m dochodzimy do rozpadliny będącej otworem opisywanej jaskini. Dojście bez trudności, zwiedzanie końcowych partii jaskini niebezpieczne (krucho).
Opis jaskini

Przez obszerną, trójkątną studnię wejściową wchodzimy do prostego, stromego korytarza, mającego do 2,5 m wysokości i 1,4 m szerokości. Po ok. 5,0 m znajduje się 1,5 m wysokości próg w dół, za którym główny korytarz kontynuuje się jeszcze na długości 1,5 m. Z tego miejsca odchodzi jeszcze kilka ciasnych szczelin na S: dwie na wysokości 1,8 m i jedna niska na wysokości dna głównego korytarza.

Jaskinia jest genezy osuwiskowej, powstała w piaskowcach magurskich. Dno poniżej otworu tworzy gleba pokryta liśćmi, w głębi natomiast gruz skalny.

W całości jest oświetlona światłem dziennym i znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Flory nie obserwowano.

Stwierdzono obecność pająków i motyli.

Historia badań
Historia eksploracji

O grotach i mostkach skalnych w Turniskach pisze Nowalnicki (1970). Alexandrowicz (1978, 1982) wspomina zaś o istnieniu rowów rozpadlinowych, skalnych labiryntów i grot szczelinowych. Wzmianki mogą dotyczyć opisywanego obiektu.

Historia dokumentacji

Jaskinia została zinwentaryzowana 26 września 1998 r. przez R. Dadela i T. Mleczka (Speleoklub Dębicki). Pomiary wykonano używając busoli geologicznej Freiberg i taśmy parcianej.

Plan opracował T. Mleczek.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Nowalnicki T. 1970 (wzmianka o grotach i mostkach skalnych w Turniskach); Alexandrowicz Z. 1978 (wzmianka o rowach rozpadlinowych); Alexandrowicz Z. 1982 (wzmianka o skalnych labiryntach i grotach szczelinowych); Mleczek T. 1998a (ujęta w wykazie jaskiń gorczańskich); Mleczek T. 1998b (plan i opis inwentarzowy); Wiśniewski W.W. 1998d (powtórzenie informacji wcześniejszych); Wiśniewski, W.W. 1998e (powtórzenie informacji wcześniejszych); Mleczek T. 1999k (informacja o inwentaryzacji jaskiń w Kiczorze); Klassek G., Mleczek T. 1999 (informacja o inwentaryzacji jaskiń w Kiczorze); Mleczek T. 1999l (plan i opis inwentarzowy); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016b (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Tomasz Mleczek
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie