Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dorocia Jama
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.Bsz-01.08
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 22°22′18,80″, φ: 49°14′09,20″
Gmina Cisna (gm. wiejska)
Powiat leski
Województwo podkarpackie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe) | Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 550
Wysokość względna [m] 40
Głębokość [m] 3
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 3
Długość [m]
w tym szacowane [m]
20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Buk, dolina Solinki, Jamy (822 m n.p.m.), w osuwisku na SE zboczu, Bieszczady; Obszar Natura 2000 Bieszczady.
Opis drogi dojścia do otworu
Dojście prowadzi spod leśniczówki w Buku, skąd idziemy na SW lokalną drogą do Dołżycy. Po ok. 1,5 km za mostem na Solince skręcamy w prawo w asfaltową drogę. Dalej ok. 600 m do pierwszego ostrego zakrętu drogi. Stąd na N gruntową drogą, przekraczamy potok Zwór i po kilkunastu metrach skręcamy w pierwszą drogę w prawo. Trawersuje ona SE zbocze, idziemy nią ok. 300 m do polany. Tu skręcamy na E i schodzimy na przełaj kilkadziesiąt metrów do niewielkiego osuwiska. Otwór zlokalizowany był w NE części osuwiska, ponad ścianą niszy osuwiskowej. Dojście było bez trudności, zwiedzanie uciążliwe (ciasno).
Opis jaskini

Ciasna studzienka wejściowa prowadziła do sali, z której na SW i NE prowadziły kilkometrowej długości wąskie korytarzyki.

Jaskinia osuwiskowa powstała w piaskowcach warstw krośnieńskich. Dno tworzył gruz skalny, tylko przy otworze gleba i liście.

Z wyjątkiem końcowych partii korytarzyków, była oświetlona światłem dziennym. W całości znajdowała się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Flory nie obserwowano.

Stwierdzono obecność licznych pająków i motyli.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia przed 2010 r. nie wymieniana w literaturze, wcześniej nie była znana (otwór został poszerzony).

Historia dokumentacji

Jaskinia została odkryta i zinwentaryzowana 22 kwietnia 2010 r. przez T. Mleczka i B. Szatkowskiego (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki). Pomiary wykonano używając busoli geologicznej Freiberg i taśmy parcianej. 16 października 2014 r. T. Mleczek i J. Knych (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki) stwierdzili, że w wyniku dużego osunięcia jaskinia w całości się zawaliła. Planu nie opracowano.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Tak
Literatura
Klassek G., Mleczek T. 2010 (informacja o inwentaryzacji, długość, lokalizacja); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016d (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Tomasz Mleczek
Redakcja Halina Grodzicka
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie