Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Dobosza
Inne nazwy
Nr inwentarzowy K.Bsz-02.05
Region Karpaty
Współrzędne WGS84 λ: 22°32′34,60″, φ: 49°09′50,30″
Gmina Lutowiska (gm. wiejska)
Powiat bieszczadzki
Województwo podkarpackie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe) | Bieszczadzki Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1075
Wysokość względna [m] 550
Głębokość [m] 4,50
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
13
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Zatwarnica, Połonina Wetlińska, na N od przełęczy między Rohem (1255 m n.p.m.) i Hasiakową Skałą (1228,5 m n.p.m.) - najdalej na wschód wysuniętą kulminacją Płoniny Wetlińskiej, Bieszczady; Obszar Natura 2000 Bieszczady.
Opis drogi dojścia do otworu
z parkingu na Przełęczy Wyżniej (872 m n.p.m.) idziemy żółtym szlakiem turystycznym na szczyt Hasiakowej Skały (schronisko turystyczne). Stąd kierujemy się szlakiem czerwonym na NW i po ok. 700 m dochodzimy do przełęczy miedzy Hasiakową Skałą i Rohem. Dalej na przełaj ok. 400 m na N. Na granicy połoniny i lasu znajduje się kilkumetrowej wysokości skalista grzęda (Skała Dobosza), gdzie w jej SE ścianie ukryty jest niepozorny otwór jaskini. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Jaskinię tworzy jedna niewielka sala mająca 3,0 m długości, do 1,5 m szerokości i do 2,0 wysokości. Z sali na NE i SW odchodzą dwa ciasne, kilkumetrowej długości korytarzyki.

Jaskinia powstała w wyniku grawitacyjnego rozpadania się skałki piaskowca otryckiego (warstwy krośnieńskie dolne). Dno w partiach przyotworowych tworzy gleba pokryta liśćmi, w głębi gruz skalny, strop tworzą wielkie nieregularne bloki skalne.

Jaskinia do sali oświetlona światłem dziennym, znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych.

Flora nie była obserwowana.

W jaskini występują pająki i motyle.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia przed 1998 r. nie była wymieniana w literaturze, zwiedzana jednak była przynajmniej od lat 90. XX w. (Klassek, Mleczek 1998; Mleczek 1999). Wokół jaskini krąży wiele legend. Miała być kryjówką zbójników karpackich, ponoć znalazł w niej schronienie słynny rozbójnik Dobosz, gdy musiał uciekać z rodzinnej Czarnohory (Potocki 1998).

Historia dokumentacji

Udokumentowana została 16 października 2008 r. przez T. Mleczka, M. Klimka i B. Szatkowskiego (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki). Pomiary wykonano używając busoli geologicznej Freiberg i taśmy parcianej.

Plan opracował T. Mleczek.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Klassek G., Mleczek T. 1998 (wzmianka); Mleczek T. 1999j (wzmianka, legendy); Mleczek T. 1999k (długość i lokalizacja), Mleczek T. 2009 (plan, opis, fotografia korytarza jaskini), Klassek G., Mleczek T. 2009 (informacja o inwentaryzacji, o zwiększeniu długości, deniwelacja i lokalizacja); Zatorski M., Franczak P., Mleczek T. 2015 (waloryzacja); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016d (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Tomasz Mleczek
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2015
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie