Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Wojtkowa Szpara
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.C-05.06
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°48′54,82″, φ: 49°15′27,45″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu S
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1210
Wysokość względna [m] 180
Głębokość [m] 12
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 12
Długość [m]
w tym szacowane [m]
65
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Otwór sztolni znajduje się w prawym orograficznie zboczu Doliny Chochołowskiej, w Klinowej Czubie (1276 m n.p.m.) nad Polaną Huciska (Huciańskie Banie), w jej ramieniu zwanym Huciański Klin.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Najdogodniejsze dojście prowadzi początkowo starą hawiarską drogą, widoczną na prawym (or.) zboczu Doliny Chochołowskiej ok. 200 m poniżej Polany Huciska, a następnie słabo widoczną ścieżką stromo w górę wzdłuż grzędy Huciańskiego Klina. Na wysokości ok. 1190 m n.p.m., ponad wyraźnym pasem skałek, na niewielkim spłaszczeniu znajdują się otwory sześciu sztolni (ekspozycja ku S), a ok. 20 m wyżej, na tym samym grzbiecie, dwu kolejnych – w tym sztolni opisywanej przez Jach (2002) pod nr 7, w której po 8 m od otworu zaczyna się opisywana jaskinia.
Opis jaskini

Szczegółowy opis sztolni podaje Jach (2002): „obszerny jej otwór jest usytuowany na końcu szurfu wykonanego prostopadle do stoku. Sztolnię stanowi szeroki, lecz przy otworze dość niski, opadający w głąb korytarz.” Na końcu korytarza (po 6–8 m), na prostopadłej szczelinie – ku W i E, znajdują się otwory do naturalnej próżni – Wojtkowej Szpary.

Wg. Masnego (1988): „Korytarz biegnący w kierunku zachodnim jest dłuższy i opada na głębokość około –15 m, natomiast przeciwległy w kierunku wschodnim (Czarna Izba) jest krótszy i ciaśniejszy. W obydwu korytarzach, jak i w salce będącej połączeniem szczeliny ze sztolnią (Sień) występują formy naciekowe. Pochodzenie jaskini jest prawdopodobnie tektoniczne. Dotychczas poznana łącznie długość wynosi około 65 m.”

Historia badań
Historia eksploracji

Pierwszymi odkrywcami jaskini byli bijący sztolnię górnicy. W XIX w. (a być może nawet w końcu XVIII w.) eksploatowano tu rudy manganu (Jach 2002). Prace w tym rejonie prowadzono w latach 1846–1880 – wg. Masnego, który odwołuje się do opracowania B. Korczyńskiej-Oszackiej (Prace mineralogiczne (58), PAN – Oddział w Krakowie). 19. 07. 1987 r. natrafił na nią ponownie trzyosobowy zespół grotołazów zakopiańskich, zwiedzających sztolnie.

Historia dokumentacji

Inwentaryzację wyrobisk górniczych przeprowadziła R.Jach (op.cit.) w 2000 r., a florę przyotworową zbadał wówczas J. Baryła (op.cit.). Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował S. Masny.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Masny, S. 1988 (plan i opis, dane o odkryciu); Cikowski, W. 1989 (wzmianka o pracach pomiarowych); Jaskinie TPN 1991 (opis inwentarzowy, plan wg Masnego); Jach, R. 2002 (plan, fotografia i opis sztolni, w której zaczyna się jaskinia).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Rafał M. Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie