Dojście prowadzi z Ciężkowic niebieskim szlakiem turystycznym. Idziemy nim ok. 1,5 km do położonej nad drogą wojewódzką nr 977 skały Grunwald (obok też parking i bar). Tu opuszczamy szlak i idziemy dalej wspomnianą drogą, mijamy kładkę i wkrótce zauważamy po prawej ambonę przypominającą postać czarownicy (stąd nazwa skałki). Otwór schroniska znajduje się pod okapem u podnóża S ściany. Dojście i zwiedzanie bez trudności.

Schronisko tworzy prosty korytarzyk mający 4,0 m długości, w środkowej części ma 1,0 wysokości i 0,5 m szerokości.

Schronisko erozyjno-wietrzeniowe powstałe w piaskowcach ciężkowickich. Dno tworzy gleba.

W całości jest oświetlone światłem dziennym i znajduje się w zasięgu powierzchniowych zmian atmosferycznych. Okresowo może być zalewane przez rzekę Białą.

Pod okapem rośnie trawa i inne rośliny zielne.

W głębi obserwowano pająki.

Schronisko przed 2008 r. nie było wymieniane w literaturze, lecz z pewnością znane jest od dawna.

Zostało zinwentaryzowane 13 lutego 2008 r. przez T. Mleczka (Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki), J. Płodzienia (Speleoklub Dąbrowa Górnicza) i P. Kozioła (Zespół Parków Krajobrazowych Pogórza w Tarnowie). Pomiary wykonano używając busoli geologicznej Freiberg i taśmy parcianej.

Plan opracował T. Mleczek.

Klassek G., Mleczek T. 2008 (informacja o inwentaryzacji, długość); Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych 2016c (plan i opis inwentarzowy).