Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schron przy Szczelinie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-04.07
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°48′39,11″, φ: 49°14′41,36″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ESE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1056
Wysokość względna [m] 31
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 5
Deniwelacja [m] 5
Długość [m]
w tym szacowane [m]
7
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Chochołowskiej, u podnóża Turni Olejarni.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem Doliny Chocholowskiej podchodzimy do leśniczówki powyżej Wyżniej Bramy Chochołowskiej i przekraczamy potok, kierując sie w górę zbocza nieco ku NW do głównego otworu Szczeliny Chochołowskiej (T.D-04.02). Stąd należy pójść percią ściśle u podstawy ściany około 20 m na północ. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór schronu ma kształt zbliżony do prostokąta o szerokości około 2,5 m i wysokości 2 m. Tuż za linią spadku okapu w otworze znajduje się prożek o wysokości od 0,8 m na krańcu NE do 1,5 m na krańcu SW. Nad prożkiem tym ciągnie się ku górze pochylnia z wyraźnymi żłobkami krasowymi. Zablokowana jest ona od góry średniej wielkości blokami skalnymi. Jedynie w południowym krańcu znajduje się pionowe wejście o wymiarach 0,8x0,6 m do położonej powyżej komórki. Salka ta ma charakter pionowej szczeliny z zablokowanymi w stropie głazami. Początkowo ma ona szerokość 1,1 m i wysokość 2,8 m, dalej wyraźnie się zwęża i zakończona jest krótkim korytarzykiem o szerokości 0,4 m. Dno wznosi się ku górze, w związku z czym wysokość maleje.

Schronisko powstało w obrębie wapieni malmu występujących tu w obrębie tzw. "synkliny malmu znad schroniska" (Wójcik 1959a, 1967a) wierchowej serii paraautochtonicznej.

Spąg schronu jest zróżnicowany. W pochylni jest to lita skała, natomiast dno górnej komórki pokrywa glina i niewielkie ilości grubego gruzu. Końcowy korytarzyk w całości wyścieła gruz.

Schron jest dość wilgotny. Woda niewielkimi strużkami spływa po ścianach górnej komórki oraz po pochylni. Światło sięga do wejścia do górnej komórki. Skąpa roślinność zielona występuje w otworze u podstawy prożka wstępnego. Zaobserwowano obecność pająków. Ze względu na sąsiedztwo Szczeliny Chochołowskiej otwór jest znacznie zaśmiecony.

Historia badań
Historia eksploracji

Schronisko mogło być znane już w okresie międzywojennym. Poszukiwania w tym rejonie prowadził w r. 1933 S. Zwoliński z towarzyszami, oprócz Jaskini Kamienne Mleko badając szereg wnęk i wąskich kanalików (Zwoliński 1961). W okresie późniejszym odkryto w pobliżu Szczelinę Chochołowską (1938 r.), a w 1951 r. Jaskinię Małą. Schron przy Szczelinie musiał być więc już dawniej zauważony (o czym świadczy też zaśmiecenie), jednak - do czasu publikacji inwentarza OW PTPNoZ - nie był opisywany ani wzmiankowany w literaturze, zapewne ze względu na niewielkie rozmiary.

Historia dokumentacji

W ramach inwentaryzacji OW PTPNoZ dokumentację  wykonał M. Burkacki przy współpracy J. Mędzy i K. Pohoskiego w dn. 3.09.1977 r. Pomiary wykonano busola geologiczna Meridian i taśmą parcianą. Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował M. Burkacki.
Opracował Mirosław Burkacki.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1991 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Mirosław Burkacki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie