Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina Zawaliskowa nad Kufą
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-06.07
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°50′19,63″, φ: 49°14′45,46″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1685
Wysokość względna [m] 140
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 3,40
Deniwelacja [m] 3,40
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Chochołowska, w północnych stokach Kominiarskiego Wierchu, ponad Doliną Dudową, w Grzbiecie nad Kufą. Grzbietem tym przebiega w kierunku N - S wąska grańka skalna. Otwór znajduje się po jej zachodniej stronie, w górnej części.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Polany na Stołach nieznakowaną ścieżką wiodącą przez Przełęcz ku Stawku i Załupę docieramy w pobliże charakterystycznej igliczki skalnej. Stąd trawersujemy ponad 500 m tuż nad ścianami Tylkowiańskich Spadów, ku W, odnajdując gubiącą się, niewyraźną perć. Po przekroczeniu grzbietu wznoszącego się nad Kufą (przejściem przez grańkę w tym grzbiecie) idziemy do góry po jego zachodniej stronie, omijając płaty kosówki. Pod górną częścią skał, pod odpękniętym blokiem, odnajdujemy otwór poszukiwanej szczeliny. Dojście łatwe, w górnej części eksponowane, zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o trójkątnym kształcie ma wymiary 1,3x1,3 m. Prowadzi do wznoszącego się stromo, szczelinowego korytarzyka o długości 4,6 m, zablokowanego zawaliskiem. Tuż przed końcem korytarzyka, po lewej stronie, wznosi się mały, ciasny kominek z prześwitem wiodącym do powierzchni terenu (widać światło dzienne).

Szczelina utworzyła się w wapieniach malmo-neokomu wierchowej serii paraautochtonicznej, pod odpękniętym blokiem skalnym. Jej ściany są nieco zwietrzałe, strop tworzy zawalisko. Dno buduje gruz wapienny z domieszką gleby i duże bloki skalne.

Korytarzyk jest suchy (w czasie deszczu – wilgotny), wyczuwa się bardzo zimny przewiew. We wnętrzu panuje półmrok, światło rozproszone sięga do końca.

W otworze występują rośliny kwiatowe (m.in. skalnice i tojady) oraz mchy i nieliczne paprocie. Na ścianach widać porosty. Obecności fauny nie stwierdzono.

Historia badań
Historia eksploracji

Szczelina mogła być znana dawniej (otwór widać ze znacznej odległości) lecz brak o niej wzmianek w literaturze.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich prowadzonych przez PTPNoZ, jej dokumentację sporządziła I. Luty przy współpracy K. Recielskiego w dniu 16 września 2003 r. Pomiary wykonano przy użyciu busoli i klizymetru Sisteco oraz taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 2004 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie