Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schron pod Kufą Zachodni
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-06.12
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°50′17,73″, φ: 49°14′42,36″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu WSW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1570
Wysokość względna [m] 370
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 3,70
Deniwelacja [m] 3,70
Długość [m]
w tym szacowane [m]
7,40
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Chochołowska. W prawym orograficznie zboczu górnej części Doliny Dudowej, u podnóża zachodniej ściany Kufy.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Doliną Dudową podchodzimy w rejon zbocza Wierchu Świerkule, dalej ścieżkami wiodącymi przez las w kierunku Kufy. Idziemy następnie wznoszącą się stromo percią u podnóża zachodniej ściany Kufy, ku S. W miejscu, gdzie perć przebiega stromym zachodem, a nieco dalej zbocze Kufy zakręca i przechodzi w Dudowe Spady, odnajdujemy poszukiwany otwór. Ukryty jest on pod ścianą, za bujną roślinnością. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Schronisko rozwinęło się na kontakcie tektonicznym wapieni malmu budujących strop groty, z łupkami albu widocznymi na jej dnie, w obrębie wierchowej serii paraautochtonicznej. Strop tworzy lustro tektoniczne z charakterystycznymi minerałami kontaktowymi i rysami ślizgowymi świadczącymi o przesunięciu wapieni po łupkach ku N. Ściany są lekko zwietrzałe, bez nacieków. Namulisko tworzy głównie gruz łupkowy z dodatkiem gruzu wapiennego oraz w głębi – żółtego osadu gliniastego; przy otworze – gleba.

Schronisko jest suche, bez przewiewu. Światło sięga do końca. Przy otworze rozwijają się rośliny kwiatowe, min. wysokie pokrzywy, trawy i tojady, głębiej sięgają mchy i paprocie. Na ścianach widać różne gatunki porostów. Faunę reprezentują pająki, muchy i inne owady oraz ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Opisywany obiekt nie był wzmiankowany dotychczas w literaturze speleologicznej. Mógł być znany pasterzom wypasającym dawniej owce w tej okolicy.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich prowadzonych przez PTPNoZ, dokumentację schroniska sporządziła I. Luty w dniu 27 września 2003 r. Pomiary wykonała przy użyciu busoli i klizymetru Silva oraz taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 2004 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie