Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schron przy Grocie w Jaworzyńskim Żlebie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.A-23.04
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 20°04′26,20″, φ: 49°16′56,60″
Gmina Poronin (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 978
Wysokość względna [m] 17
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 1,90
Deniwelacja [m] 1,90
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,30
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Tatry Wysokie, Dolina Łężna, prawe orograficznie zbocze Jaworzyńskiego Żlebu, w środku jego skalistej części tworzącej wąwóz, 17 m nad dnem wąwozu tworzącym rozszerzenie pomiędzy pierwszym a drugim progiem licząc od dołu.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Od asfaltowej drogi Oswalda Balzera, naprzeciwko odejścia niebieskiego szlaku do Małego Cichego, podążamy około 650 m ku S drogą leśną wysypaną tłuczniem do miejsca nazywanego przez miejscową ludność Żłóbki. Dalej idziemy najczęściej suchym łożyskiem Łężnego Potoku do wylotu Jaworzyńskiego Żlebu. Jego dolna część posiada charakter skalistego wąwozu. Po 350 m drogę dnem wąwozu zamyka trudny kilkumetrowy próg. Można go ominąć lesistym, prawym orograficznie zboczem, wchodząc na nie w dogodnym miejscu kilkadziesiąt metrów wcześniej. Z placu za progiem podchodzimy 17 m bardzo stromym (prawym orograficznie) zboczem pod widoczną z dołu Grotę w Jaworzyńskim Żlebie. Trawersujemy stąd w prawo i przewijamy się za żeberko. Po jego drugiej stronie, przy końcu bardzo stromego zachodu ciągnącego się z dna wąwozu, znajduje się poszukiwany otwór. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Schron posiada pochyłe dno. Początkowo spąg tworzy namulisko, które przechodzi dalej w litą skałę. Najwyższy punkt schronu stanowi kieszeń w lewej, końcowej części.

Obiekt powstał w wapieniach murańskich serii reglowej dolnej w wyniku procesów erozyjno – wietrzeniowych. Namulisko stanowi humus zmieszany z gruzem.

Temperatura i wilgotność wewnątrz obiektu są uzależnione od warunków atmosferycznych. Przewiewu brak. Światło rozproszone nie dociera jedynie do samego końca schronu.

Przy otworze rosną m.in.: Asplenium sp. L., Lunaria rediviva L., Urtica dioica L., Dentaria glandulosa L., głębiej mchy i porosty.

Historia badań
Historia eksploracji

Schron prawdopodobnie był znany od dawna, nie był jednak wzmiankowany w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację oraz pomiar współrzędnych położenia obiektu wykonał 01.06.2016 r. F. Filar. Pomiary schronu wykonano zestawem DistoX2 z PDA. Współrzędne GPS otworu określono za pomocą Garmin GPSmap 62s.
Plan opracował F. Filar.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Filar F. 2016b (Opis dojścia, dane morfometryczne, plan i zdjęcie otworu); Filar F. 2016c (informacja o inwentaryzacji).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Filip Filar
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2016
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie