Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura w Czarnej Turni IV
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.C-12.04
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′10,70″, φ: 49°15′42,10″
Gmina Zakopane (gm. miejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1260
Wysokość względna [m] 150
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 4,90
Deniwelacja [m] 4,90
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Lewe orograficznie zbocze Doliny Strążyskiej (Dolina Grzybowiecka), u podstawy Czarnej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Idziemy dnem Doliny Strążyskiej do Polany Strążyskiej. Następnie skręcamy W Dolinę Grzybowiecką, którą podchodzimy aż do źródełka położonego tuż obok szlaku, na wysokości około 1200 m n.p.m. Schodzimy ze szlaku na lewe orograficznie zbocze doliny i podchodzimy 150 m ku N, pod ściany Czarnej Turni. Otwór znajduje się w środkowej części muru skalnego, około 80 m na zachód od Dziury w Czarnej Turni III T.C-12.03.
Opis jaskini

Dziura ma formę częściowo odsłoniętego kominka łączącego dwa otwory. Otwór dolny posada 3 m wysokości i 1,4 m szerokości. Otwór górny jest bardzo ciasną, ukośną szczeliną, możliwą do pokonania tylko w górnej części.

Dziura powstała na skutek procesów wietrzenia, w obrębie szczeliny w brekcjach osadowych górnego kampilu łuski Czarnej Turni (seria reglowa dolna). Ściany są kruche. Namulisko stanowi drobny gruz i niewielkie ilości humusu przy otworze. Gdzieniegdzie na ścianach można znaleźć nacieki grzybkowe.

Temperatura i wilgotność wewnątrz obiektu są uzależnione od warunków atmosferycznych. Przewiewu brak. Światło sięga do każdego miejsca dziury.

Przy otworach rosną m.in.: Asplenium sp., Astrantia major L., Ribes sp., głębiej mchy i porosty.

Faunę reprezentują pająki i ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Obiekt był znany od dawna, o czym świadczą zwęglone kawałki drewna w otworze. Dotychczas nie była wzmiankowana w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini oraz pomiar współrzędnych położenia obiektu wykonał 10 sierpnia 2017 r. F. Filar.

Pomiary nyży wykonano zestawem DistoX2 z PDA. Współrzędne GPS otworu określono za pomocą Garmin GPSmap 62s.

Plan opracował F . Filar.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Filar F. 2017b (opis dojścia, plan, przekrój, zdjęcie otworu).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Filip Filar
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2017
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie