Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schron pod Jaskinią Goryckiego
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-08.20
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′57,46″, φ: 49°14′59,51″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu W
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1047
Wysokość względna [m] 60
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Na prawym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, na zboczach Organów, w żlebie odchodzącym za Bramą Kraszewskiego, za pierwszym mostkiem, patrząc w górę doliny. Żleb ten rozgałęzia się na dwie odnogi.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Idziemy dnem doliny docieramy do pierwszego mostka za Bramą Kraszewskiego. Dalej, po około 120 m marszu drogą, skręcamy do niewybitnego żlebu wciętego w strome, porośnięte lasem zbocze. Podchodzimy nim pod skałki ukryte w lesie. Pod nimi trawersem wracamy nieco w kierunku ujścia doliny i niebawem trafiamy na zachód, który wyprowadza nas nad ten niewysoki pas skałek, do płytkiego żlebu. Trawersujemy nieco do góry południową odnogę żlebu wprost do rozdzielającej go niewielkiej skałki, w której widać otwór Schronu pod Jaskinią Goryckiego T.D-08.20. Znajduje się on 20 m poniżej Jaskini Goryckiego T.D-08.05, aktualnie (2009 r.) niedostępnej. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Obszerny, szczelinowy otwór wiedzie do przedsionka, z którego przez prożek o wysokości 1,4 m wchodzimy do ukośnej, szczelinowej komórki wznoszącej się na prawo, a opadającej na lewo.

Schron powstał na dwóch szczelinach o kierunku W–E i NW–SE, w wapieniach triasu środkowego jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów). Dno skalne, we wstępnej partii pokryte autochtonicznym gruzem, gliną i glebą, w szczelinie nad prożkiem zauważono odchody nietoperzy.

Światło sięga do końca schronu. Przy otworze rozwijają się rośliny kwiatowe, a do końca sięgają glony i porosty. Faunę reprezentują owady, bywają też nietoperze.

Historia badań
Historia eksploracji

Schron nie był wcześniej wzmiankowany w literaturze, być może był znany S. Zwolińskiemu, o czym może świadczyć notatka na str. 96, datowana na 14 września 1937 r. w „Notatkach z wypraw grotowych” (Zwoliński 1993).

Historia dokumentacji

Lokalizację ciągiem azymutalno-taśmowym w ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ wykonał J. Grodzicki przy współpracy E. Winiarskiego, R. M. Kardasia, A. Szabunio i P. Żarskiego w dniu 6 lipca 1975 r. Dokumentację sporządził w dniu 13 lipca 1976 r. J. Grodzicki przy współpracy M. Radomyskiej. Pomiary wykonano taśmą parcianą oraz busolą geologiczną Meridian. Obserwacje terenowe uzupełniła I. Luty w 1992 r. i w 2008 r., wykonała też fotografię otworu. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracował J. Grodzicki.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kropiwnicka, M., Burkacki, M. 1976 (informacja o sporządzeniu dokumentacji); Gradziński, R. i in. 1985a (lokalizacja na mapie); Zwoliński, S. 1993 (informacja o znalezieniu?); Jaskinie TPN 1993b (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki, Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie