Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Otwarty Schron
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-08.27
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′27,53″, φ: 49°14′47,17″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory 2 - ku SE, 1315 m n.p.m.
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1322
Wysokość względna [m] 312
Głębokość [m] 7
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 7
Długość [m]
w tym szacowane [m]
17
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, lewym orograficznie zboczu Żlebu Żeleźniak, pod skałami Stołów.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Idąc starą, niewyraźną, hawiarską ścieżką trawersującą zbocze Doliny Kościeliskiej od niebieskiego szlaku na Stoły (z poziomu około 1150 m n.p.m.) w kierunku Żeleźniaka, docieramy w okolicę Kazalnicy w Stołach. Górnym odgałęzieniem ścieżki przechodzimy przez przełączkę po zachodniej stronie Kazalnicy. Stąd idziemy w górę dużym, kamienistym żlebem na wysokość Jaskini Zawaliskowej w Stołach (T.D-08.25) i dalej, przez przełączkę pod skałką w jego południowym ograniczeniu, na stronę Żeleźniaka. Schodząc pod skałami ku SW trafiamy do otworu Wielkiej Nyży (T.D-08.26). Od jej otworu idziemy trawiastą półką nieco w dół, a po przetrawersowaniu nad stromym żlebkiem – pod skałami, ku zachodowi. Po ok. 150 m trafiamy do otworu Otwartego Schronu. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór tworzy potężny, długi na kilkanaście metrów okap, nad ostrogą skalną. Ostroga ta buduje prawą ścianę wznoszącego się „korytarza”, otwartą w górnej części. Ku NE prześwit zmniejsza się, aż wreszcie zostaje zamknięty. Nieco dalej i wyżej widać w ścianie owalny otwór niewielkiej nyży o wymiarach ok. 0,8x0,8 m. Do nyży można też dostać się od strony „otwartego” korytarza przez pochyły, niezwykle ciasny kominek o wysokości 3 m.

Schron powstał w wapieniach dolomitycznych triasu środkowego jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów), na szczelinie 65/71°N. Ściany są kruche, bardzo zwietrzałe, w głębi występują niewielkie nacieki grzybkowe. Dno pokrywa gruz wapienny z domieszką gleby i rezydualnego osadu ilastego.

Schron jest suchy i widny, wystawiony na warunki atmosferyczne. W jego dolnej części występują rośliny kwiatowe, mchy i liczne porosty. Faunę reprezentują pająki.

Historia badań
Historia eksploracji

Schron był od dawna znany poszukiwaczom rudy żelaza, a później grotołazom zakopiańskim, jednak nie był dotychczas wzmiankowany w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację, w ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ, w dniu 4.08.1979 r. sporządziła I. Luty przy współpracy J. Iwanickiego. Pomiary zostały wykonane taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie