Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina przy Dziurawcu
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-08.36
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′56,22″, φ: 49°15′05,90″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu S
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1020
Wysokość względna [m] 35
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 6
Deniwelacja [m] 6
Długość [m]
w tym szacowane [m]
16
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, za Bramą Kraszewskiego.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Doliną Kościeliską idziemy do odgałęzienia niebieskiego szlaku wiodącego na Stoły. Tuż za nim odnajdujemy starą, niewyraźną drogę łagodnie wznoszącą się ku S, w kierunku muru skalnego widocznego w lesie. Trawersujemy zbocze ok. 200 m równolegle do dna doliny, aż do miejsca, gdzie skały odchodzą w górę. Dalej podchodzimy za charakterystyczną skałką wysuniętą ku E, wyższą niż poprzednie. Skałka ta ze względu na liczne szczeliny i otwory nazywana jest Dziurawcem, podobnie, jak największa jaskinia przecinająca ją na wylot – Jaskinia Dziurawiec T.D-08.1. Poszukiwany otwór znajduje się kilkanaście metrów na E od południowego wylotu ww. jaskini, w tej samej skałce, w ścianie, nad około 6-metrowym progiem (trudności III). Zwiedzanie uciążliwe, bardzo ciasno.
Opis jaskini

Otwór o szerokości 1 m i wysokości 2,3 m prowadzi do korytarzyka, który po ponad 3 m, nad małym progiem, znacznie zwęża się, przechodząc po 2 m w niedostępną szczelinę. Od wejścia na lewo odchodzi stromo do góry ciąg małych prożków. Po 5,5 m następuje rozwidlenie korytarza. Północne odgałęzienie jest coraz węższe i zamulone, ku SW od niego wiedzie bardzo ciasny kominek. Od kominka na prawo odchodzi ciasna, zwężająca się szczelina, a na wprost prowadzi wąski korytarzyk, skręcający w lewo ku powierzchni.

Jaskinia rozwinęła się na nieco rozmytych szczelinach w obrębie wapieni malmu jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów). Na ścianach występują nacieki grzybkowe oraz fragmenty polew naciekowych. Dno w dolnym korytarzu pokrywa gruz wapienny z domieszką gliny.

Jaskinia jest sucha. Światło dociera do końca jej dolnej części. Przewiewu nie wyczuwa się.

W otworze występują mchy i porosty oraz trawy i paprocie. We wnętrzu obserwowano muchówki, komary i pająki.

Historia badań
Historia eksploracji

Mimo sąsiedztwa znanej od dawna jaskini Dziurawiec, szczelina nie była dotąd wzmiankowana w literaturze.

Historia dokumentacji

W dniu 14.07.1992 r. jej dokumentację sporządziła I. Luty przy współpracy T. Mardala. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie