Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Zimna Szczelina II
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-08.39
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′45,30″, φ: 49°14′48,10″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1130
Wysokość względna [m] 130
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 7
Deniwelacja [m] 7
Długość [m]
w tym szacowane [m]
15,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Na lewym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, w środkowej części muru skalnego, rozciągającego się poniżej Kazalnicy w Stołach.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Przed pierwszym mostkiem za Bramą Kraszewskiego skręcamy na zachodnie zbocze doliny. Idziemy niewyraźną ścieżką, która wyprowadza nad Sowę. Stąd jelenimi perciami wprost do góry, pod mur skalny. Tam, w pobliżu jego północnego skraju odnajdujemy otwór Zimnej Szczeliny I T.D-08.38 (jest on ukryty za załomem, w głębokim rowie o pionowych, skalnych ścianach, powstałym po zawaleniu części stropu szczeliny). Stąd idziemy pod skałami, kilkadziesiąt metrów w górę doliny, do poszukiwanego otworu. Znajduje się on kilkanaście metrów nad ścieżką, jest ukryty za załomem skały. W upalne dni zbiera się przed nim kłąb zimnej pary, widoczny z daleka. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór, wysoki na kilkanaście metrów, prowadzi do korytarza o szerokości średnio 1 m. Po 11,5 m, nad małym progiem z want, zwęża się on i po dalszych 4 m jest całkowicie zablokowany. W stropie widać wąskie prześwity do powierzchni.

Zimna Szczelina powstała na rozwartej powierzchni uskoku tektonicznego, w wapieniach triasu jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów). Ściany są zwietrzałe, dno zasłane wielkimi blokami wapienia oberwanymi ze stropu. Przy otworze występuje też gleba.

Szczelina jest sucha i widna. Z jej końca wieje bardzo silny i zimny wiatr.

Nieliczne rośliny kwiatowe występują przy otworze. Nieco głębiej sięgają mchy. Faunę reprezentują ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Szczelina dotychczas nie była wzmiankowana w literaturze. Dnia 20.07.1992 r. zauważył jej otwór T. Mardal.

Historia dokumentacji

W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ, dokumentację szczeliny sporządziła I. Luty przy współpracy T. Mardala w dniu 21.07.1992 r. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). Współrzędne geograficzne otworu w oparciu o mapę topograficzną Tatr wydawana przez Głównego Geodetę Kraju (http://maps.geoportal.gov.pl) zweryfikował J. Grodzicki (2013).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie