Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Zimna Szczelina III
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-08.40
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′43,76″, φ: 49°14′46,03″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1117
Wysokość względna [m] 115
Głębokość [m] 4
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4
Długość [m]
w tym szacowane [m]
8
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Na lewym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, w murze skalnym rozciągającym się poniżej Kazalnicy w Stołach.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Przed pierwszym mostkiem za Bramą Kraszewskiego skręcamy na zachodnie zbocze doliny. Idziemy niewyraźną ścieżką, która wyprowadza nad Sowę. Stąd jelenimi perciami wprost do góry, pod mur skalny. Tam, w pobliżu jego północnego skraju odnajdujemy otwór Zimnej Szczeliny I T.D-08.38 (jest on ukryty za załomem, w głębokim rowie o pionowych, skalnych ścianach, powstałym po zawaleniu części stropu szczeliny). Stąd idziemy pod skałami, kilkadziesiąt metrów w górę doliny, do otworu Zimnej Szczeliny II T.D-08.39 (znajduje się on kilkanaście metrów nad ścieżką, jest ukryty za załomem skały). Trawersujemy dalej ku S ścieżką pod skałami ok. 40 m. Tu na półce widać otwór szczelinowej niszy (ok. 2,8 m długości), z wywiewem. Po dalszych 30 m docieramy do dwóch szczelin z silnym wywiewem, przecinających skały na całej wysokości, położonych w odległości 2,5 m od siebie. Prawa z nich (północna) jest zbyt ciasna do przejścia w dolnej części. Prawdopodobnie można wejść do wnętrza trudną wspinaczką, nad zaklinowaną w górze wantą. Nie była zwiedzana. Południowa – to Zimna Szczelina III. Dojście bez trudności, jaskinia niezwykle ciasna.
Opis jaskini

Otwór jest wysoki na ok. 5 m i wąski (ok. 0,25–0,30 m), z zaklinowanymi wantami. Wchodzimy do wnętrza w dolnej części nieco meandrującej szczeliny, dalej przeciskamy się przez nią w szerszych miejscach, nie schodząc na dno. Po 8 m jest ona zbyt ciasna, aby przejść.

Szczelina powstała na powierzchni uskoku w wapieniach triasu jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów).

Dno pokrywają wanty i gruz wapienny oraz gleba.

Szczelina jest sucha i widna. Wyczuwa się bardzo silny, zimny wywiew.

Rośliny kwiatowe występują w otworze, głębiej ściany pokryte są ciemnymi porostami.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór szczeliny został zauważony w lipcu 1980 r. przez I. Luty i W. Skierniewskiego.

Historia dokumentacji

Dokumentację, w ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ, wykonała I. Luty przy współpracy T. Mardala w dniu 21.07.1992 r. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). Współrzędne geograficzne otworu w oparciu o mapę topograficzną Tatr wydawana przez Głównego Geodetę Kraju (http://maps.geoportal.gov.pl) zweryfikował J. Grodzicki (2013).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie