Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Żwirowa Dziura Wyżnia
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-09.05
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′09,52″, φ: 49°14′55,29″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SSW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1246,30
Wysokość względna [m] 249
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Na prawym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, pod granią Organów, około 9 m na SE od otworu Żwirowej Dziury Niżniej T.D-09.06.
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Idziemy z dna Doliny Kościeliskiej czarnym szlakiem wiodącym do południowego otworu Jaskini Mroźnej, podchodzimy na platformę przed otworem tej jaskini. Stąd żlebem w górę w prawo koło otworu Jaskini Zimnej i dalej żlebem aż pod skalny mur zamykający żleb. Tu wspinamy się w lewo w górę na porośnięty smrekami skalny próg (trudno). Znad progu trawersujemy w lewo niewyraźną percią po półce wyprowadzającej do otworów Żwirowej Dziury Wyżniej, Schronu pomiędzy Żwirowymi Dziurami i do dużego (ok. 10 m wysokości), szczelinowego otworu Żwirowej Dziury Niżniej. Dojście trudne i eksponowane (przydatna lina), zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o szerokości 1,7 m i wysokości 0,3 m prowadzi do mytego, półkolistego w przekroju poprzecznym korytarzyka o wysokości 0,9 m, po 9 m zapełnionego namuliskiem.

Schronisko powstało w wapieniach malmo-neokomu jednostki Organów (seria wierchowa, płaszczowina Czerwonych Wierchów). Światło sięga do końca, schronisko jest suche, bez przewiewu. Roślinność przyotworową stanowią trawy i mchy. Fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji

Schronisko zapewne znane od dawna, na pewno znane Wójcikowi (1960b, 1966a), wymieniane przez niego jako Żwirowa Dziura Wyżnia (por. uwagi w opisie Żwirowej Dziury Niżniej). Zostało zlokalizowane ciągiem azymutalno-taśmowym w ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ w dniu 8 lipca 1975 r. przez J. Grodzickiego przy współpracy M. Kropiwnickiej, M. Małek i E. Winiarskiego.

Historia dokumentacji

Dokumentację sporządził J. Grodzicki przy współpracy M. Radomyskiej w dniu 13 lipca 1976 r. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracował J. Grodzicki.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wójcik, Z. 1960b (schematyczna lokalizacja, osady); Wójcik, Z. 1966a (osady, geneza, wiek); Kropiwnicka, M., Burkacki, M. 1976 (wzmianka o udokumentowaniu); Gradziński, R. i in. 1985a (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie); Jaskinie TPN 1993b (plan i opis inwentarzowy). Opracował Jerzy Grodzicki.
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie