Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura nad Wantulami I
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-10.06
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′38,52″, φ: 49°14′51,29″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NNE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1285
Wysokość względna [m] 120
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 3,50
Deniwelacja [m] 3,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Miętusiej.
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem doliny idziemy do Wyżniej Równi Miętusiej, następnie skręcamy do Wołowego Żlebu, którym wiedzie niewyraźna perć przez maliny i młody las (perć ta dalej trawersuje zbocze w kierunku Małej Świstówki). Opuszczamy ją w malinach za pierwszym lasem i kierujemy się ku SSW, pod pas skałek (leży on w odległości około 150–200 m od cieku żlebu). Dziurę nad Wantulami I odnajdziemy pod ścianą, w pobliżu niewielkiego żlebku. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór wysoki na około 3 m o szerokości 0,8 m prowadzi do wznoszącej się niewielkimi prożkami, nieco rozmytej szczeliny zamkniętej zawaliskiem .

Szczelina powstała w obrębie wapieni malmo-neokomu (seria wierchowa, fałd Czerwonych Wierchów). Jej ściany są zwietrzałe, bez nacieków, strop tworzy zawalisko wielkich głazów. W pobliżu otworu, za jednym z nich widać prześwit do powierzchni. Namulisko w dolnej części szczeliny buduje gleba, a nad prożkami – rumosz wapienny.

Schronisko jest w głębi suche, przy otworze woda kapie ze stropu. Przewiewu nie wyczuwa się. Światło sięga do końca. Roślinność w strefie okołootworowej reprezentują paprocie, mchy i porosty oraz mniej liczne – kwiatowe. Występowania fauny nie zaobserwowano.

Historia badań
Historia eksploracji

Szczelina nie była dotychczas wzmiankowana w literaturze speleologicznej. o PTTK prowadzonej w porozumieniu z OW PTPNoZ.

Historia dokumentacji

Została zauważona przez M. Burkackiego i T. Żuławnika w dniu 27 września 1988 r. podczas akcji poszukiwawczej Speleoklubu Warszawskiego. Zebrali oni materiały obserwacyjne oraz wykonali pomiary schroniska przy użyciu busoli Suunto i taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan (na podstawie pomiarów M. Burkackiego) opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kronika 1988c (wzmianka o udokumentowaniu, bez nazwy); Jaskinie TPN 1996 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie