Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina w Wołowym Żlebie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-10.10
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′42,74″, φ: 49°14′50,52″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1265
Wysokość względna [m] 110
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 11
Deniwelacja [m] 11
Długość [m]
w tym szacowane [m]
14
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Miętusiej, w prawym (or.) stoku Wołowego Żlebu.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Wyżniej Równi Miętusiej podchodzimy Wołowym Żlebem około 150 m, następnie skręcamy na lewo i idziemy przecinką przez las, aż pod pas skałek. Niewyraźna perć wyprowadza nas w pobliże żlebu przecinającego te skałki (w sąsiedztwie Dziury nad Wantulami III T.D-10.8). Idziemy stąd pod skałami na lewo (ku SE) i po około 20–40 m (?) skręcamy na prawo i wspinamy się stromo lasem około 40 m, aż w pobliże otworu poszukiwanej przez nas wielkiej szczeliny (wzmiankowanej w tomie 6 Jaskinie TPN 1996 na str. 40). Otwór ten można dostrzec z dołu i z przeciwległego zbocza. Na koniec pokonujemy (najlepiej zapieraczką) przewieszony, śliski, bardzo trudny próg skalny o wysokości 4,3 m. Dojście i zwiedzanie bardzo trudne.
Opis jaskini

Otwór rozwinięty na pionowej szczelinie ma około 9 m wysokości i około 2 m szerokości. Prowadzi do obszernej nyży o skalnym dnie wznoszącym się ku S, na początku mniej stromo, następnie pionowym progiem z want, nad którym szczelina kontynuuje się jeszcze 3 m.

Schronisko powstało na szczelinie w wapieniach malmo-neokomu (seria wierchowa, fałd Czerwonych Wierchów). Ściany są silnie zwietrzałe, bez nacieków. Dno w głównej części nyży skalne, w głębi, w zagłębieniach progu widać nieco osadu mulistego, a w szczelinie nad nim - gruz wapienny.

Szczelina jest wilgotna, bez przewiewu. Światło sięga do końca. W całej szczelinie występują porosty oraz nieco mchów i glonów, roślin kwiatowych brak (są jedynie poniżej progu wstępnego). Obecności fauny nie stwierdzono.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór znany był od dawna (jest widoczny z daleka). W 1988 r. próbował dostać się do niego M. Burkacki. Wzmiankę o nyży podała I. Luty (1966).

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich prowadzonych przez PTPNoZ, dokumentację szczeliny sporządziła I. Luty przy współpracy B. Zalewskiego, we wrześniu 2002 r. Pomiary wykonano przy użyciu busoli i klizymetru Suunto oraz taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Luty, I. 1996 (wzmianka o położeniu); Jaskinie TPN 2004 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie