Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina w Niedźwiedziu
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.D-11.03
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′32,56″, φ: 49°14′56,02″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1536
Wysokość względna [m] 335
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 1,50
Deniwelacja [m] 1,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W prawym orograficznie zboczu Doliny Miętusiej, w południowej części Skoruśniaka, w turni Niedźwiedź.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Niebiesko znakowanym szlakiem wiodącym zboczem Skoruśniaka docieramy do źródełka w Żlebie Wodniściak. Stąd na lewo do góry perciami zwierzęcymi prowadzącymi przez gęsty las idziemy do Przełęczy Siwarowej, dalej na lewo, pod południową ścianę Niedźwiedzia. Tam, zmierzając w kierunku zachodnim, odnajdujemy niebawem otwór ukryty w szczelinie za dużymi wantami. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o wymiarach 0,4x0,8 m prowadzi do wznoszącego się niewielkimi prożkami, szczelinowego, ciasnego korytarza o dnie zasłanym dużymi wantami. Korytarz zablokowany jest zawaliskiem, w którym po lewej stronie widać wąski prześwit do powierzchni terenu.

Jaskinia rozwinęła się na szczelinie uskoku o kierunku NW–SE w wapieniach malmo-neokomu serii wierchowej, zaliczanych do łuski Niedźwiedzia, wydzielonej w obrębie jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów). Ściany są częściowo rozmyte, występują na nich drobne nacieki grzybkowe. Wdać też fragment lustra tektonicznego. Namulisko tworzy autochtoniczny gruz wapienny, glina oraz – przy otworze – nieco gleby.

Jaskinia jest wilgotna. Wyczuwa się przewiew. Światło sięga około 3 m za otwór, w którym występuje skąpa roślinność kwiatowa. Faunę reprezentują owady troglokseniczne.

Historia badań
Historia eksploracji

W literaturze brak wzmianek o jaskini.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ w 1977 r. szczelinę poznała I. Luty, która przy współpracy J. Panka i B. Strożka sporządziła dokumentację szczeliny w dniu 7 sierpnia 1996 r. Pomiary jaskini i położenia otworu przeprowadzono przy użyciu busoli geologicznej Meridian i taśmy parcianej.
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1999 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie