Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schronisko Jasne w Czubie Jaworzyńskiej
Inne nazwy Jaskinia Jasna w Czubie Jaworzyńskiej
Nr inwentarzowy T.D-17.11
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°59′23,78″, φ: 49°15′01,97″
Gmina Zakopane (gm. miejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1417
Wysokość względna [m] 162
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 3,30
Deniwelacja [m] 3,30
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Jaworzynki, w Żlebie pod Czerwienicą, w północno-zachodniej grupie skał Turni Jaworzyńskich (Czuby Jaworzyńskiej).
Opis drogi dojścia do otworu
Schronisko znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Żółto znakowanym szlakiem wiodącą wschodnim zboczem tego żlebu, a następnie przechodzącą na zachodni stok, docieramy do Wyżniej Polany Jaworzynki. Stąd podchodzimy na prawo, około 100 m żlebem Rynna do otworu Jaskini Partyzanckiej I (T.D-17.09). Stąd trawersujemy w kierunku Szczeliny nad Partyzancką (T.D-17.10). Nie dochodząc do jej otworu trawersujemy około 10 m pod ściankami pod szukany otwór, widoczny 17 m wyżej, w ścianie trawiasto-skalnego progu (II, krucho, trawki). Na lewo od otworu, na wysokości nakrywającego go okapu znajduje się półka z limbą. Otwór jest widoczny z daleka. Zwiedzanie łatwe, dojście nieco trudne (II).
Opis jaskini

Schronisko stanowi obszerny, stromo wznoszący się korytarz, rozdwajający się przy końcu – w prawo odchodzi 1,5 m długa, ciasna, zwężająca się, zamulona szczelina, w lewo korytarz kończy się ślepo nad niewielkim prożkiem.

Schronisko powstało na rozmytych szczelinach w wapieniach malmo-neokomu (seria wierchowa, fałd Giewontu). Namulisko w otworze stanowi gleba, głębiej dno jest skalne, tylko nad końcowym prożkiem występuje zagliniony żwir ze szczątkami roślin, a w szczelinie po prawej – glina. Występowanie żwirów może świadczyć, że jest to zachowany fragment większego niegdyś systemu, być może tego samego, którego odcinkiem jest pobliska Jaskinia w Czubie Jaworzyńskiej T.D-17.12.

Schronisko jest nieco wilgotne, bez przewiewu, w całości oświetlone. W otworze występują rośliny kwiatowe i paprocie, fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji

Z daleka widoczny otwór zapewne był znany od dawna. Zwoliński (1955b) wzmiankuje o występowaniu w tej okolicy niewielkich jaskiń i wnęk. Brak innych wzmianek w literaturze o tym obiekcie, jednak widoczne ślady świadczą o dawnej eksploracji - stary hak poniżej otworu oraz wyryta w prawej (or.) ścianie otwory słabo już widoczna litera “N”.

Historia dokumentacji

W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ dokumentację wykonał R.M.. Kardaś przy współpracy H. Wachowiak 22 lipca 1979 r. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian, klinometrem Freiberg oraz taśmą parcianą. Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował R.M. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Zwoliński, S. 1955a (wzmiankuje o jaskiniach i wnękach tego rejonu); Kardaś, R.M. 1980a (wzmianka o zinwentaryzowaniu); Gradziński, R. i in. 1985a (niektóre dane morfometryczne, orientacyjna lokalizacja na mapie); Jaskinie TPN 2002b (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Rafał M. Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie