Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina przy Zawieszonej Skale II
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-07.18
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°50′59,50″, φ: 49°14′34,40″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory 2 - ku SE, 1369 m n.p.m.
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1384
Wysokość względna [m] 365
Głębokość [m] 5
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 5
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, w północnym zboczu Kominiarskiego Wierchu, przy Żlebie Żeleźniak, za Zawieszoną Skałą.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Podchodzimy Żlebem Żeleźniak do charakterystycznej Zawieszonej Skały, widocznej w prawym (or.) ograniczeniu żlebu. Przechodem pomiędzy tą skałą a ścianą wydostajemy się ze żlebu. Zaraz za przechodem wchodzimy w prawo w ścianę pokonując łatwy, kilkumetrowy próg z want obficie porośniętych roślinnością. Wydostajemy się na ukośny trawniczek, w którego dolnym końcu – po lewej – znajduje się wyższy otwór Szczeliny przy Zawieszonej Skale II. Po przejściu przez przechód, kilka metrów za progiem z want prowadzącym do Szczeliny przy Zawieszonej Skale I, natrafiamy pod ścianą na odpęknięte bloki skalne. Wśród nich znajduje się szczelinowy dolny otwór Szczeliny przy Zawieszonej Skale II. Do górnego otworu można dotrzeć od strony Szczeliny przy Zawieszonej Skale I. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Schronisko stanowią szczeliny otwarte grawitacyjnie wskutek obsunięcia się skał. Od otworu wiodą w głąb dwie szczeliny – prawa, krótsza i lewa – prowadząca przez prożek na zaklinowane wanty i dalej do górnego otworu. Półokrągły kształt szczeliny jest związany z odpęknięciem bloków, a nie z działalnością wody.

Schronisko powstało w obrębie wapieni malmo-neokomu autochtonicznej serii wierchowej. Namulisko przy otworach tworzą gleba i skalny gruz, w części środkowej – gruz i bloki skalne. W namulisku spotyka się znaczną ilość szczątków gałęzi. Nacieki nie występują.

Ściany wilgotne, światło sięga do końca. Przewiew zależy od warunków na zewnątrz schroniska.

Przy obu otworach rosną paprocie i mchy. Faunę reprezentują ślimaki i owady.

Historia badań
Historia eksploracji

Schronisko nie wzmiankowane w literaturze, zostało znalezione 6.07.1979 r. ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ przez M. i R.M. Kardasiów.

Historia dokumentacji

Dokumentację tego samego dnia sporządził R.M. Kardaś przy współpracy M. Kardasia. Pomiary wykonano taśmą parcianą, busolą geologiczną Meridian oraz klinometrem Freiberg. Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował R.M. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wiśniewski, W.W. 1988 (wzmiankuje, podaje wysokość); Jaskinie TPN 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Rafał M. Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie