Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura pod Smoczą Jamą
Inne nazwy Żółta, Żółta Grota, Kraków
Nr inwentarzowy T.E-08.06
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′02,45″, φ: 49°14′16,24″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1080
Wysokość względna [m] 5
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 6,75
Deniwelacja [m] 6,75
Długość [m]
w tym szacowane [m]
16,60
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, w prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków, w jego dolnej, udostępnionej dla turystów części.
Opis drogi dojścia do otworu
Z Hali Pisanej idziemy żółtym szlakiem turystycznym wiodącym do Smoczej Jamy T.E-08.07. Nie dochodząc do tej jaskini, kilkanaście metrów przed drabiną, spostrzegamy obszerny otwór w prawym (or.) zboczu wąwozu, nad 5-metrowym, łatwym, skalnym progiem. Dojście łatwe, zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Owalny otwór schroniska ma 2 m szerokości i 2,5 m wysokości. Za nim w głąb skały prowadzi prosty korytarzyk o długości około 8 m, który po 3 m nieco zwęża się, a następnie rozszerza do 3 m. Przy końcu następuje gwałtowne obniżenie stropu i ostatni odcinek korytarza przekształca się w wąską, niską szczelinę, zamkniętą namuliskiem. Około 1,5 m przed jej końcem, w stropie korytarza otwiera się wąski, szczelinowy kominek o wysokości 4,5 m.

Grota powstała w wapieniach urgonu wierchowej serii autochtonicznej.

Namulisko gruzowo-gliniaste pokrywa płaskie, równe dno.

Korytarz jest widny i suchy, kominek jest wilgotny. Przewiew nie występuje, cała grota jest w zasięgu wymarzania.

Badania roślinności przyotworowej prowadzone przez T. Bielską w dniu 17.07.1978 r. wykazały występowanie następujących gatunków roślin:

kwiatowe – Delphinium oxysepalum Borb. et Pax, Campanula polymorpha Witasek, Taraxacum officinale Web., Galium anisophyllum Vill., Arabis halleri L., Poa alpina L., Viola biflora L., paprocie: Asplenium trichomanes L., Asplenium ruta-muraria L., Asplenium viride Huds, Cystopteris fragilis Bernh.

Mszaki – Marchantia polymorpha L., Neckera crispa (L.) Hedw., Mnium orthorrynchum Br. eur., Barbula convoluta Hedw., Bryum capillare L.. Mchy występują do 4 m od otworu, glony do końca.

Fauny nie zaobserwowano.

Historia badań

Żmuda badał ubogą roślinność zieloną. Roślinność badała też w trakcie prac inwentaryzacyjnych OW PTPNoZ w 1978 r. T.Bielska.

Historia eksploracji

Według Kowalskiego (1953a) „Znana była z pewnością od dawna. Wspomina o niej Ossowski (1882) nazywając Krakowem, przez pomieszanie z nazwą wąwozu, w którym grota znajduje się. W latach 1912–1913 opisał ją Żmuda, który zbadał też ubogą roślinność zieloną. Na mapie W.I.G. i w przewodniku Zwolińskiego (1951) oznaczono ją jako Grotę Żółtą.”

Jaskinia jest często wymieniana w przewodnikach turystycznych przy okazji opisu Smoczej Jamy.

Historia dokumentacji

8 lipca 1994 r. obserwacje terenowe oraz pomiary wykonał J. Grodzicki przy współpracy M. Grodzickiego (Jaskinie TPN 1994). Dane zaktualizowała I. Luty (2009). Na zlecenie TPN pomiary jaskini przeprowadzili w dniu 6 lutego 2014 r. F. Filar i B. Chlipała. Na tej podstawie sporządzono plan i skorygowano dane morfometryczne. Dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego wyraził zgodę na zamieszczenie tego planu w niniejszej dokumentacji.
Plan opracował F.Filar.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Ossowski, G. 1882a (wzmianka o grocie Kraków); Ossowski, G. 1882b (ditto); Ossowski, G. 1882c (ditto); Żmuda, A. 1915a (opis groty i roślinności zielonej); Żmuda, A. 1916a (ditto); Wrzosek, A. 1933 (wzmiankuje); WIG 1938 (lokalizacja na mapie 1:20.000 pod nazwą Żółta Grota); Zwoliński, T. 1951 (wzmiankuje pod nazwą Grota Żółta); Berezowski, S. 1953 (wzmiankuje pod nazwą Żółta); Kowalski, K. 1953a (opis inwentarzowy, plan); Kowalski, K. 1955a (dane morfometryczne); Zwoliński, T. 1958 (opis dojścia pod nazwą Żółta); Guzik, K. 1959 (lokalizacja na mapie geologicznej 1:10.000 pod nazwą Żółta Grota);Wójcik, Z. 1960b (wzmiankuje); Zwoliński, S. 1961 (wzmiankuje); Wójcik, Z. 1966a (dane geologiczne, wysokość); Zwoliński, T. 1966 (opis dojścia pod nazwą Żółta); Wójcik, Z. 1968 (wzmiankuje); Wójcik, Z. 1969a (dane geologiczne i morfologiczne); Kotański, Z. 1971 (wzmiankuje); Nyka, J. 1972 (opis dojścia, długość); Zwoliński, S. 1973 (opis dojścia); Tatry Polskie 1976 (lokalizacja na mapie); Nyka, J. 1978, 1979 (opis dojścia, długość pod nazwą Żółta Dziura); TATRY POLSKIE 1984 (lokalizacja na mapie 1:10.000); Zwoliński, S. 1987 (wzmiankuje); Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy); Cywiński, W. 1996 (wzmianka o położeniu w przewodniku szczegółowym); Bielska, T., Mickiewicz, J. 2000 (flora); Filar F. 2014c (informacja o pomiarach)
Materialy archiwalne
Grodzicki, J. i in. 1999 (zmiany antropogeniczne).
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki otwór Podgląd grafiki plan Podgląd grafiki przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie