Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Doliną Kościeliską docieramy do mostka położonego tuż przed Krzyżem Pola. Za mostkiem skręcamy na prawo i podchodzimy stromo nieznakowaną, gubiącą się percią, wiodącą pod ścianami turni zbudowanych ze zlepieńców i piaskowców. Trawersujemy kolejne żleby, aż za bardzo długą ścianę. Stąd trawersujemy (nieco w górę) stok Uwoziska do wybitnego bloku położonego poniżej ścian. W nim, od strony zachodniej odnajdujemy poszukiwany otwór. Dojście i zwiedzanie łatwe.

Otwór jest szczelinowy, ma 0,3 m szerokości i 1,5 m wysokości. Prowadzi do poziomej szczeliny o wysokości od 1,5 do 3 m, przebiegającej równolegle do stoku. Jej strop ma częściowo charakter zawaliskowy. Szczelina uchodzi ku E małym otworem (0,15x0,2 m) na niewielką półkę skalno-trawiastą, jest on jednak zbyt ciasny, aby przejść.

Opisywany obiekt powstał na szczelinie w piaskowcach i zlepieńcach wapnistych liasu wierchowej serii paraautochtonicznej, w odpękniętym bloku. Ściany są zwietrzałe. Dno buduje próchnica, gruz skalny oraz piasek, żwir i glina.

Wilgotność i przewiew w szczelinie zależne są od warunków atmosferycznych panujących na powierzchni terenu. W szczelinie jest prawie zupełnie ciemno; światło odbite sięga do końca.

W otworze występują rośliny kwiatowe oraz mchy. Faunę reprezentują pająki, chruściki, ćmy i inne owady.

Szczelinę zwiedził W.W. Wiśniewski w 1990 r., następnie zamieścił wzmiankę o niej (Wiśniewski, 1993c).

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich prowadzonych przez PTPNoZ, dokumentację korytarzyka sporządziła w dniu 31 grudnia 2003 r. I. Luty. Pomiary wykonała przy użyciu busoli i klizymetru Silva oraz taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Wiśniewski, W.W. 1993c (wzmianka); Jaskinie TPN 2004 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).

List W.W. Wiśniewskiego z 23.11.2003 r.