Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Wodna przy Pisanej
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-08.30
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′50,14″, φ: 49°14′20,85″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu W
Pozostałe otwory 2 i 3 - ku N, 1028 m n.p.m.
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1028
Wysokość względna [m] 0
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
20
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W dnie Doliny Kościeliskiej, przy prawym orograficznie brzegu Potoku Kościeliskiego, kilkanaście metrów na południe od suchego, południowego otworu Jaskini Wodnej pod Pisaną T.E-08.20 (aktualnie - 2009 - jest on zamknięty wielkim zawaliskiem).
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Przechodzimy przez potok wprost do widocznych z drogi otworów. Dojście bez trudności, zwiedzanie uciążliwe, wymaga użycia kombinezonów wodoszczelnych, ewentualnie sprzętu do nurkowania (ciasno).
Opis jaskini

Pod skałką znajdują się trzy otwory położone w niewielkiej odległości od siebie. Odchodzą od nich myte, ciasne korytarzyki wypełnione w znacznej części wodą. Jej przepływ wskazuje na istnienie połączenia pomiędzy nimi. Przy średnim stanie wody można bez nurkowania wejść na odległość około 5 m. Według ustnej informacji S. Wójcika z Zakopanego, przy wyjątkowo niskim stanie wody największy korytarzyk wiedzie w głąb skały około 5 m (wcześniej mijamy odgałęziający się za żebrami skalnymi w obie strony poprzeczny ciąg o długości około 10 m). Dalej, za małym prożkiem korytarz zakręca na lewo i kontynuuje się w postaci ciasnej szczeliny jeszcze ponad 5 m.

Jaskinia powstała w wapieniach malmo-neokomu autochtonicznej serii wierchowej. Ściany są gładkie, myte. Dno pokrywa piasek i żwir o składzie podobnym do osadów Potoku Kościeliskiego. Przez jaskinię przepływa część wody z potoku.

Światło sięga około 5 m w głąb. Roślinność i fauna lądowa nie występuje.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia została odkryta przez S. Wójcika z Zakopanego, prawdopodobnie w latach pięćdziesiątych, przy wyjątkowo niskim stanie wody. Informacji o niej udzielił on zespołowi inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ oraz sporządził szkic groty i jej położenia.

Historia dokumentacji

W latach 1976-79 oraz w 1992 r. I Luty wielokrotnie usiłowała udokumentować jaskinię, jednak stan wody zawsze był zbyt wysoki, by przebyć korytarze; wykonała jedynie szkic. Wiśniewski (1990) zamieścił wzmiankę o otworach jaskini. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Szkic planu wg S. Wójcika (1975) i I. Luty (1992).

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wiśniewski, W.W. 1990 (wzmianka); Jaskinie TPN 1993b (szkic planu i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Wójcik, S. 1975 (szkic położenia i jaskini).
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki szkic planu
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie