Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Zamulona Dziura
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-08.31
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°51′45,57″, φ: 49°14′19,38″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu S
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1050
Wysokość względna [m] 12
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Kościeliskiej, u podnóża Raptawickiej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z ostatniego mostka w zwężeniu doliny za Halą Pisaną (za odejściem ścieżki do Jaskini Mylnej) schodzimy na lewy (or.) brzeg potoku. W tym miejscu do doliny opada szeroki, piarżysty żleb (ostatnio zarastający trawą i krzewami). Z jego lewej orograficznie strony widać niewielkie, porośnięte lasem skałki. Otwór znajduje się u ich podstawy. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o wymiarach 0,6x1,3 m wprowadza do niewielkiej, mytej salki. Z lewej jej strony znajduje się wejście do krótkiego, mytego korytarzyka o owalnym przekroju i wysokości 0,7 m. Po kilku metrach korytarzyk kończy się namuliskiem, wypełniającym go po strop.

Jaskinia rozwinęła się w jurajskich wapieniach autochtonicznej serii wierchowej, przy spągu kompleksu wapieni malmo-neokomu budującego ściany Raptawickiej Turni. Dno w salce wstępnej jest pokryte rumoszem wapiennym i mułem. Korytarzyk początkowo ma dno skalne, później pokryte mulistym namuliskiem, w końcowej partii wypełniającym go po strop.

Jaskinia jest sucha, światło sięga 2 m od otworu w głąb. Przewiewu nie wyczuwa się.

W otworze występuje roślinność kwiatowa, w salce spotyka się porosty. Zaobserwowano ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia w literaturze nie wzmiankowana, chociaż z racji położenia musiała być znana. Opublikowane w 1993 r. notatki S. Zwolińskiego pozwalają przypuszczać, że znał on jaskinię, nie jest jednak pewne czy wzmianka w opisie wycieczki odbytej 4.06.1939 r. dotyczy Zamulonej Dziury, czy też jakiejś innej z małych jaskiń znajdujących się w pobliżu.

Historia dokumentacji

Jaskinia została znaleziona i udokumentowana 16.07.1977 r. w ramach inwentaryzacji jaskiń PTPNoZ przez M. Burkackiego przy współpracy I. Luty i A. Oleckiej. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Zaktualizowała I. Luty (2009).

Plan opracował M. Burkacki.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wiśniewski, W. W. 1988 (dane morfometryczne); Zwoliński, S. 1993 (wzmianka); Jaskinie TPN, 1993a (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Mirosław Burkacki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie