Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Ukryty Schron
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-09.22
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′24,69″, φ: 49°14′10,38″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu WSW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1174
Wysokość względna [m] 7
Głębokość [m] 0,90
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0,90
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, w prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków, w stoku opadającym spod Upłazkowej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Idziemy dnem wąwozu do pierwszego progu. Udajemy się dalej dnem wąwozu, skręcającym tu w lewo. Przed oczami mamy widok na skały Saturna i żleb wcinający się między nie, a odosobnioną skałę z prawej (za progiem jest to pierwszy żleb w prawym orograficznie zboczu wąwozu). Idziemy dalej dnem Wąwozu, który skręca w prawo (zwężenie między wysokimi skałami), a następnie ostrym łukiem w lewo. Za kolejnym zakrętem w prawo wychodzimy na rozszerzenie wąwozu o dnie częściowo porośniętym smrekami. Z rozszerzenia tego prowadzi w górę kilka żlebów trzeci z nich prowadzi do Arkady. Mijamy ten żleb i po ok. 25 m w prawym orograficznie zboczu, w skałce wznoszącej się bezpośrednio nad dnem wąwozu, dostrzegamy na wysokości ok. 7 m dwa owalne otwory, zasłonięte częściowo drzewami. Dochodząc do otworu należy pokonać około 4 m prożek (trudności III), zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Schron tworzy prosty, niski, myty korytarzyk. W okolicy otworu wyprowadza w górę ok. 3 m kominek, zakończony wylotem w górze skałki. Sam kominek jest jednak również częściowo otwarty – pozbawiony dolnego odcinka ściany, tworzy drugi z widocznych w skałce otworów.

Schron jest rozwinięty w wapieniach malmo-neokomu wierchowej serii autochtonicznej.

Namulisko piaszczysto-gliniaste z gruzem skalnym o wielkości okruchów od 1 cm do kilkudziesięciu cm. Na jego powierzchni występują niewielkie kości. W otworze warstwa próchnicy. Na ścianach nieco bardzo drobnych nacieków grzybkowych i niewielkie ilości mleka wapiennego.

Okolice otworu suche, w głębi ściany wilgotne, woda kapie ze stropu. Przewiewu brak. Światło sięga do końca. Roślinność występuje do ok. 1,6 m od otworu. W otworze obserwowano obecność ślimaków i pająków.

 
Historia badań
Historia eksploracji

Brak danych o odkryciu schronu. W literaturze i materiałach archiwalnych do czasu wydania inwentarza OW PTPNoZ nie był wzmiankowany, choć jego widoczność i położenie w pobliżu ścieżki wiodącej dnem wąwozu pozwalają przypuszczać, że był penetrowany, a z racji niewielkich rozmiarów pomijany w relacjach.

Historia dokumentacji

Dokumentację wykonali w ramach prac inwentaryzacyjnych OW PTPNoZ M. Kardaś - plan i R. Kardaś - opis, przy współpracy P. Herzyka i E. Kuźniak w dniu 8 lipca 1977 r. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował M. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Michał Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie