Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura nad Żlebem
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-09.31
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′23,05″, φ: 49°14′15,09″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SSW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1260
Wysokość względna [m] 110
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 0
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Podchodzimy dnem wąwozu, omijając żleb, którym prowadzi droga do Żółtej Dziury T.E-09.16 (pierwszy żleb po prawej orograficznie stronie wąwozu, odchodzący nad pierwszym małym progiem, licząc od bariery zamykającej szlak turystyczny). Wąwóz zakręca tu pod kątem prostym na prawo. Za zakrętem spostrzegamy po prawej stronie, w ograniczeniu bardzo stromego, wąskiego żlebu otwór Jaskini pod Oknem T.E-09.10. Idziemy dalej dnem wąwozu, który skręca na prawo (zwężenie między wysokimi skałami), a następnie ostrym łukiem w lewo. Za kolejnym zakrętem w prawo wychodzimy na rozszerzenie wąwozu o dnie częściowo porośniętym smrekami. Z tego rozszerzenia prowadzi w górę kilka żlebów. Podchodzimy około 150 m pierwszym żlebem (po prawej orograficznie stronie). Jest on piarżysto-trawiasty (aktualnie porośnięty lasem). Przy zwężeniu żlebu, w jego lewym orograficznie zboczu, za jaworem widać otwór Jaworowej Szczeliny T.E-09.30. Stąd idziemy wprost do góry przez skalisto-trawiasty próg w żlebie coraz mniej wyraźnym ku górze. Omijamy po lewej stronie małą skałkę z łukowatym sklepieniem płytkiej niszy i docieramy pod ścianę turni, gdzie widać poszukiwany otwór. Dojście łatwe lecz nieco eksponowane, zwiedzanie bez trudności, ciasno.
Opis jaskini

Półokrągły otwór (około 3x1,5 m) prowadzi do nyży, z której odchodzi prosty, szczelinowy korytarzyk zwężający się po kilku metrach w zacisk 0,2 m. Za zaciskiem jest maleńka komórka rozdzielona filarem skalnym na część dolną i górną. Na prawo od korytarzyka, równolegle do niego przebiega krótka ślepa szczelina.

Dziura rozwinęła się na szczelinach w wapieniach malmo-neokomu wierchowej serii autochtonicznej. Ściany są spękane, zwietrzałe. Namulisko stanowi glina z okruchami wapienia, a we wstępnej nyży – gleba. Roślinność kwiatowa obecna jest w nyży, głębiej – glony i porosty. Faunę reprezentują pająki i inne owady.

Historia badań
Historia eksploracji

Obiekt nie był dotąd wymieniany w literaturze speleologicznej.

Historia dokumentacji

W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ jego dokumentację w dniu 31 lipca 1994 r. sporządziła I. Luty przy współpracy J. Pośpiech. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie