Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Schron nad Kominami
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-11.40
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′58,36″, φ: 49°14′26,23″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1685
Wysokość względna [m] 340
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 7,50
Deniwelacja [m] 7,50
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, na drugiej od góry półce Twardych Spadów, u podnóża ściany nad półką.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Najdogodniejsze od góry. Od szlaku w rejonie Przełączki przy Kopie trawersujemy powierzchnię zrównania pod Chudą Turnią i Twardym Upłazem (Szerokie Upłaziańskie), podobnie jak do Jaskini Marmurowej T.E-11.05. Nieco wcześniej niż do tej ostatniej skręcamy w lewo i z krawędzi Szerokiego schodzimy w kierunku kulminacji Twardej Ściany. Przed dojściem do niej natrafiamy na opadający w prawo, narzucający się stromy żlebek, który sprowadza nad trawiasto-skalisty próg. Progiem tym schodzimy (lub zjeżdżamy) kilkanaście metrów z pomocą liny na drugą półkę Twardych Spadów. Półką idziemy jeszcze ok. 20 m w prawo, do rzucającego się w oczy dużego otworu jaskini. Dojście w najtrudniejszym miejscu II, lina przydatna (stromo, krucho, trawiasto). Zwiedzanie wymaga pokonania śliskiego progu w otworze. W okolicy jaskini przechodzą przez półkę drogi wspinaczkowe L.Bednarza i J. Kozaczkiewicza z 1982 r. oraz L.Nowińskiego i S.Wacława z 1976 r., nie stanowią one jednak praktycznych wariantów dojścia ze względu na trudności.
Opis jaskini

Otwór jest szczelinowy, z progiem, nad którym ma on jeszcze ok. 5 m wysokości i szerokość 1,7 m. Za progiem wysokim na 3,3 m znajduje się poziome dno dość obszernego schronu. Jego pochyłą lewą ścianą z wyraźnym żłobkiem krasowym można podejść pod zablokowane głazy zamykające szczelinę od góry. Pomiędzy nimi spływa do schronu woda (szczelina kontynuuje się ponad jaskinią, tworząc w ścianie powyżej rodzaj żlebka). Schron jest rozwinięty na szczelinie tektonicznej w wapieniach jednostki Ździarów (seria wierchowa, fałd Czerwonych Wierchów). Namulisko stanowi gruz skalny, zwietrzelina i niewielkie ilości gleby, naniesionej z góry przez wodę.

Schron jest bardzo wilgotny, światło sięga do końca, przewiewu brak. Obficie występują mchy i glony.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór schronu musiał być dostrzegany od dawna. W jego okolicy przebiega droga poprowadzona przez J.Danysza i B.Łazarską 29 VI 1961 r., której opis i rysunek zamieszcza Cywiński (1996). Jej prowadzenie mogło się wiązać z odkryciem schronu. W sierpniu 1971 r. schron został zbadany i opisany podczas obozu poszukiwawczego Speleoklubu Warszawskiego (kierowanego przez M.Rutkowskiego). Dane o tym znajdują się w archiwalnych notatkach, a lokalizacja otworu na zdjęciach M. Rutkowskiego.

Historia dokumentacji

W ramach uzupełniania materiałów inwentaryzacyjnych OW PTPNoZ dokumentację wykonał R.M. Kardaś przy współpracy R.Kardaś w dniu 18 sierpnia 1995 r. (pomiary busolowo-taśmowe). Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował R.M.Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kardaś, R.M. 1985f (dane morfometryczne wg Rutkowskiego, historia odkrycia); Cywiński, W. 1996 (wzmiankuje w opisie drogi Danysza); Jaskinie TPN 1996 (plan, szkic położenia, opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Rutkowski, M. 1971 (lokalizacja na fotografii z zaznaczoną trasą zjazdu w 1971 r., notatki terenowe z 1971 r.).
Autorzy opracowania Rafał M. Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie