Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia przy Grzędzie
Inne nazwy D-4
Nr inwentarzowy T.E-11.23
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′57,81″, φ: 49°14′28,66″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1629
Wysokość względna [m] 285
Głębokość [m] 2,80
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 2,80
Długość [m]
w tym szacowane [m]
12
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, Wielka Świstówka, w lewej części ścian tzw. Harnasiowych Czub (wschodnia część Turni nad Dziurawem), w małym kociołku położonym na prawo od prawej Dziurawej Turniczki.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z dna Doliny Miętusiej podchodzimy na Dziurawe, kierując się pod ściany Turni nad Dziurawem (jak do Korytarza nad Dziurawem T.E-11.36). Trawersujemy pod nim za najwybitniejszy żleb z piargiem przecinający stok (jego kontynuacja w ścianach ponad dolnym pasem skał dzieli Dziurawą Basztę od Harnasiowych Czub). Za żlebem idziemy dalej, ściśle pod ścianą, jeszcze około 30–40 m do charakterystycznej półeczki pod skałami (płaski zachodzik nad stromym, trawiastym stokiem). Posuwamy się nią do występu skały, za którym wspinamy się wprost w górę kilkadziesiąt metrów (I) stromym, trawiastym terenem z kępami kosówki i małymi prożkami skalnymi (rodzaj płytkiego żlebka). Prowadzi on prosto do zagłębienia pod ścianą, w której znajduje się jaskinia. Jest to mały kociołek z bujną roślinnością, z lewej strony ograniczony charakterystyczną grzędą z cienkich płyt wapiennych, przypominającą płot. Trójkątny, niewielki otwór jaskini ukryty jest w zagłębieniu pod ścianą na końcu kociołka. Trudności dojścia I (nieco mylne), sprzęt asekuracyjny nie potrzebny, zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Niski (0,5–0,95 m) wstępny korytarzyk doprowadza do salki o podobnej wysokości. Za salką opada w dół zwężający się niski korytarzyk. Kończy go zbyt wąska i niska dla człowieka szczelina, która ciągnie się dalej skręcając zaraz w lewo.

Jaskinia rozwinięta jest na płaszczyźnie uławicenia i spękaniach tektonicznych. Ściany i strop noszą ślady korozyjno-erozyjnej działalności wody. Powstała w obrębie wapieni (prawdopodobnie wapieni robaczkowych anizyku jednostki Ździarów – seria wierchowa, fałd Czerwonych Wierchów).

Namulisko stanowi autochtoniczny gruz wapienny i wanty, lokalnie w gruzie występuje domieszka gleby. W salce, na powierzchni namuliska, spoczywa kość długa zwierzęcia średniej wielkości. Wilgotno, miejscami woda kapie ze stropu. Przewiewu brak. Światło sięga do salki.

W otworze występują rośliny kwiatowe, mchy i paprocie, we wstępnym korytarzyku – mchy.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia odkryta została podczas wyprawy poszukiwawczej Speleoklubu Warszawskiego we wrześniu 1970 r. przez R. M. Kardasia i M. Rutkowskiego. Zlokalizowana na mapie TATRY POLSKIE (1984), informacje o niej opublikował Rafał M. Kardaś (1985f).

Historia dokumentacji

W ramach prac inwentaryzacyjnych OW PTPNoZ dokumentację opracował R.M. Kardaś przy współpracy H. Hercman w dniu 11 września 1979 r. Pomiary wykonano przy pomocy busoli geologicznej Meridian, klinometru Freiberg i taśmy parcianej. Zlokalizowana na podstawie pomiarów sytuacyjno-wysokościowych wykonanych przez zespół Koła Naukowego Geodetów AGH pod kierownictwem W. Borowca w dniu 14 sierpnia 1981 r. Zaktualizował R.M. Kardaś (2009 r.).
Plan opracował R.M. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
TATRY POLSKIE 1984 (lokalizacja); Kardaś, R.M. 1985f (lokalizacja, dane morfometryczne i o odkryciu); Jaskinie TPN 1996 (plan i przekrój, opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Rutkowski, M. 1970 (opis jaskini); Rutkowski, M., ... (lokalizacja na zdjęciu i szkicu panoramicznym).
Autorzy opracowania Rafał M. Kardaś
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie