Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia Turoniowa
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-11.55
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′30,59″, φ: 49°14′21,85″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1760
Wysokość względna [m] 150
Głębokość [m] 7
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 7
Długość [m]
w tym szacowane [m]
16
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, w północnym stoku Koziego Grzbietu, w linii spadku drugiego otworu Jaskini Koziej, 30 m niżej. Otwór znajduje się po lewej orograficznie stronie płytkiego, skalistego żlebu, pod małą skałką.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dojście jak do Jaskini Koziej TE-11.11. Z doliny Kościeliskiej podążamy czerwonym szlakiem na Ciemniak. Ze szlaku turystycznego z Chudej Przełęczy trawersujemy zboczem Twardego Upłazu w kierunku Doliny Mułowej, schodzimy do niej na morenę ograniczającą od północy Kocioł Mułowy, jej grzbietem osiągamy prawe orograficznie zbocze Doliny Mułowej. Stąd podchodzimy trawiastym stokiem w kierunku Machajówki i przekraczamy grań na stronę Doliny Litworowej. Z grani schodzimy skośnie w prawo w dół około 10 m, a następnie trawersujemy w prawo (w kierunku grani głównej) u podnóża niewielkich ścianek skalnych, i po około 30 m osiągamy pierwszy otwór Jaskini Koziej. Trawersując dalej jeszcze około 100 m na podobnym poziomie zauważymy kilka metrów powyżej podstawy ścianek charakterystyczny wystający głaz. Nieco poniżej niego znajduje się drugi otwór Jaskini Koziej, niewidoczny z dołu. Otwór znajduje się 30 m niżej, w linii spadku drugiego otworu, po lewej orograficznie stronie płytkiego,skalistego żlebu, pod małą skałką.
Opis jaskini

Za skośnym i wąskim otworem o wymiarach 1x0,3 m znajduje się podłużna salka o nachylonych ścianach. Na jej końcu znajduje się wąskie przejście do poprzecznego korytarza, który w prawo biegnie do góry i kończy się po kilku metrach w zawalisku, natomiast w lewo po 2 metrach urywa się 2,5 m studzienką. W jej dnie znajduje się niemożliwa do przejścia szczelina.

Jaskinia rozwinęła się w wapieniach malmo-neokomu autochtonicznej serii wierchowej na pęknięciach równoległych do stoku, o przebiegu NNW–SSE.

Namulisko tworzy autochtoniczny, ostrokrawędzisty gruz, z domieszką humusu w sąsiedztwie otworu i gliny w dalszej części.

Światło sięga do końca pierwszej salki, w jaskini wyczuwa się przewiew powietrza. Jest mokra, nad ostatnią studzienką występuje niewielki deszcz pod­ziemny.

W otworze występują mchy i porosty, współ­czesna fauna nie występuje. We wstępnej salce znaleziono czaszkę nie­dźwiedzia.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór jaskini zloka¬lizowany został 6 czer¬wca 1986 r. przez P. Pryczka (kierownik), S.Kotarbę, Z. Kowalczyka i R. Pilaka (Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego).
19 czerwca A. Madej, R. Hechsman i E. Matysiak oczyścili wejście do jaskini, następnie eksplorowanej przez kolejne zespoły KKTJ:
26 czerwca 1986 r. S. Kotarba (kierownik), A. Lazar, P. Pryczek
29 lipca 1987 r. R. Hechsman (kierownik), A. Lazar, E. Zbyrtek
12 sierpnia 1987 r. M, Zahel (kierownik), A. Lazar
14 sierpnia A. Lazar, R. Rojek
30 sierpnia A. Lazar (kierownik), S. Kotarba i K, Marek kończą eksplorację, docierając
na dno studzienki.

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządziły w dniu 23 września 1998 r. A. Antkiewicz i A. Pazdej (Sądecki Kub Taternictwa Jaskiniowego), pomiary wykonano busolą Freiberg i taśmą parcianą. Zaktualizował M. Lorczyk (2009 r.).
Plan opracowała A. Antkiewicz.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kronika 1986d (informacja o odkryciu i eksploracji; Kronika 1987c (o eksploracji); Kotarba, S. 1990 (o odkryciu); Jaskinie TPN 1999 (opis inwentarzowy, plan i przekrój).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Anna Antkiewicz, Marek Lorczyk
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie