Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia nad Lodową Litworową
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-11.61
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′22,59″, φ: 49°14′24,82″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1589
Wysokość względna [m] 253
Głębokość [m] 8,40
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 8,40
Długość [m]
w tym szacowane [m]
18,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, jaskinia znajduje się we wschodniej części Ratusza Mułowego, kilkanaście metrów powyżej otworu Jaskini Lodowej Litworowej.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Dnem Dolinki Litworowej schodzimy nad krawędź progu, gdzie poniżej dużego bloku skalnego odnajdujemy biegnącą w lewo ścieżkę. Po około 20 m trawersu ścieżka przecina skalisty, eksponowany teren (trudności III, przydatna lina) by po około 3 metrach znowu wejść w trawy. Stąd, kierując się do góry, po kilkunastu metrach osiągamy szukany otwór.
Opis jaskini

Szczelinowy otwór o wymiarach 1,8x5 m pro­wadzi dowąskiego i stosunkowowysokiego meandra, opadającego do namuliska, wypełniają­cego korytarz po strop.

Jaskiniazostała wymyta na szczelinie o przebiegu N–S w wapieniach robaczkowych triasu środkowego (anizyku)serii wierchowej fałdu Czerwonych Wierchów (jednostka Żdziarów) Na ścianach występują zagłębienia erozyjno-korozyjne.

Dno pokrywa na przemian autochtoniczny, ostrokrawędzisty gruz i gliniaste namulisko o dużej zawartości piasku i żwiru, osiągające za rozszerzeniem korytarza znaczną miąższość.

Jaskinia jest lekko wilgotna, przewiewu nie jest wyczuwalny. Światło sięga około 6 m od otworu.

Roślinność przyotworowa to głównie trawy i zioła oraz paprocie, w głębi występują mchy, glony i porosty.

Faunę reprezentują owady (m.in. muchówki, motyle i komary) oraz pająki.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór jaskini odkryli 11 lipca 1960 r. M. Kruczek i S. Wójcik (Koło Jaskinioznawcze PTTK Zakopane). Jaskinię uważali za górny, zamulony otwór leżącej niżej Jaskini Lodowej Litworowej E-11.10. W latach 1992-93 r. grotołazi z Sądeckiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego podejmowali (bez efektu) próby przekopania namuliska na końcu jaskini.

Historia dokumentacji

Dokumentację jaskini sporządziła w dniu 10 października 1991 r. A. Antkiewicz przy współpracy M. Lorczyka i Cz. Zabrzeńskiego (wszyscy SKTJ). Pomiary wykonano busolą Freiberg i taśmą parcianą. W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich PTPNoZ w dniu 21 lipca 1998 r. dane ponownie zebrała I. Luty przy współpracy R. Cygana; stwierdzono wtedy wyraźny postęp w przekopywaniu końcowego namuliska - w stosunku do stanu z 1991 r. korytarz był dłuższy o około 6 m. Zaktualizował M. Lorczyk (2009 r.).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Kardaś, R.M. 1982b (wzmianka, lokalizacja na szkicu ściany); Kardaś, R.M. 1985f (wzmianka, lokalizacja na szkicu ściany). Jaskinie TPN 1999 (opis inwentarzowy, plan);
Materialy archiwalne
Rajwa, A; 1996 (o odkryciu i eksploracji).
Autorzy opracowania Marek Lorczyk, Izabella Luty, Anna Antkiewicz
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie