Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Kominek obok Ciasnej w Groniu
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-12.17
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′03,21″, φ: 49°14′33,64″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu E
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.]
Wysokość względna [m]
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 5
Deniwelacja [m] 5
Długość [m]
w tym szacowane [m]
8
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki, w E ścianie Pośredniej Małołąckiej Turni (nazywanej też Groniem), nad Ogrodem Małołąckim.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Przysłopu Miętusiego niebiesko znakowanym szlakiem podchodzimy nad Kobylarzowy Żleb, następnie trawersujemy ku SE Czerwony Grzbiet i po około 300 m schodzimy około 300 m stromym żlebem nazywanym Depresją Zachodnią, inaczej Skrytym Żlebem, opadającym od Źródła Ratusz pod ściany Pośredniej Turni. Żleb staje się w dolnej części kamienisty. Omijamy Nyżę pod Ratuszem T.E-12.18 widoczną z lewej strony i schodzimy nieco na prawo skalnym progiem o trudnościach II (spod progu na prawo widać duży otwór Jaskini Strzelistej T.E-12.32). Spod progu idziemy po trawach 35 m na lewo, nieco w dół, wprost do widocznego otworu. Znajduje się on kilka metrów ku S od otworu Jaskini Ciasnej w Groniu, w tej samej ścianie. Dojścia eksponowane, trudności II (od Źródła Ratusz) lub V (z Piargów pod Zagonem). Zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór rozwinięty na pionowej szczelinie ma 4,1m wysokości i 0,6 m szerokości. Niewielki mostek skalny rozdziela go na dwie części. Za otworem wznosi się kominek przechodzący ku górze w mniej stromą szczelinę, zakończoną zawaliskiem. W północnej ścianie kominka widać małe okienko prowadzące do bocznego, bardzo ciasnego kominka o wysokości 1,5 m.

Schronisko rozwinęło się w wapieniach malmo-neokomu wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów) na szczelinie o kierunku W–E. Namulisko przy otworze tworzy gleba, a w górnej części kominka – drobne okruchy wapieni.

Wilgotność i przewiew zależne są od warunków atmosferycznych panujących na powierzchni terenu. Światło dociera do końca.

Roślinny kwiatowe oraz mchy i porosty rozwijają się w otworze. Faunę reprezentują owady i ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Brak o kominku wzmianek z okresu przed zinwentaryzowaniem, prawdopodobnie ze względu na małe rozmiary. Można jednak przypuszczać, że został on zauważony w dniu 22 lipca 1959 r. przez grotołazów zakopiańskich (W. Habila, E. Korzeniewską, M. Kruczka i S. Wójcika). Przeszukiwali oni wówczas stoki Wielkiej Turni i odkryli leżącą tuż obok Jaskinię Ciasną w Groniu.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ w dniu 31 sierpnia 1979 r. dokumentację kominka oraz pomiary sytuacyjno-wysokościowe położenia otworu metodą ciągu busolowego sporządziła I. Luty przy współpracy zespołu. Pomiary wykonano za pomocą busoli geologicznej Meridian i taśmy parcianej. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Luty, I. 1988 (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie, dane historyczne); Jaskinie TPN 2000 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie