Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia w Trawniczku
Inne nazwy JM1
Nr inwentarzowy T.E-13.11
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′39,52″, φ: 49°14′39,74″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1556,94
Wysokość względna [m] 50
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 0
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
9
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Małej Łąki, w prawym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki (Niżniej Świstówki), u podnóża Mnichowych Turni (Mnichowej Galerii).
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Żółto znakowanym szlakiem podchodzimy Doliną Małej Łąki, następnie skręcamy na prawo, do Niżniej Świstówki. Idziemy dalej obniżeniem pod Mnichowymi Turniami, u podnóża ścian i docieramy w pobliże dużego stożka piargów (drugiego licząc od dołu). Tu skręcamy na lewo i podchodzimy do otworu w stromym trawniczku ograniczającym piarg od południa. Otwór jest ukryty w trawie, widoczny z górnej części Niżniej Świstówki tylko przy dobrym oświetleniu. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór ma 0,40 m szerokości i 0,55 m wysokości. Prowadzi do prostego, ciasnego, poziomego korytarzyka. Przy końcu przechodzi on w szczelinową, pochyłą komórkę zamkniętą zawaliskiem.

Korytarzyk rozwinął się w wapieniach malmu należących do wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów) na nieco rozmytej szczelinie 355º/68º S. Na ścianach w komórce występują dobrze rozwinięte nacieki grzybkowe oraz mleko wapienne. Namulisko tworzy drobny gruz z domieszką gliny i gleby, przy otworze – gleba, a na końcu komórki – duże wanty.

Szczelina jest wilgotna. wyczuwa się lekki przewiew. Światło odbite dociera prawie do końca.

Rośliny kwiatowe (głównie trawy) występują przy otworze, a nieco głębiej sięgają mchy i porosty.

Faunę reprezentują owady troglokseniczne (m.in. motyle Scoliopteryx libatrix, ćmy, chruściki, komary, muchówki) i przy otworze – ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Brak wzmianek o jaskini w literaturze speleologicznej do czasu jej zinwentaryzowania.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ dokumentację szczeliny sporządziła w dniu 28 lipca 1978 r. I. Luty przy współpracy M. Lasoty. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Dane sytuacyjno-wysokościowe położenia otworu podano na podstawie pomiarów przeprowadzonych w dniu 23 września 1982 r. przez Zespół Koła Naukowego Geodetów Górniczych AGH pod kierownictwem W. Borowca. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). W dniu 21 listopada 2017 r. F. Filar skorygował współrzędne geograficzne otworu.
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Burkacki, M. 1984 (informacja o zbadaniu i udokumentowaniu); Luty, I. 1982b (informacja o pomiarach sytuacyjno-wysokościowych, bez nazwy); Luty, I. 1989b (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie i rysunku ścian Mnichowych Turni, dane historyczne); Jaskinie TPN 2000 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie