Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziurka nad Piargiem
Inne nazwy JM2
Nr inwentarzowy T.E-13.12
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′39,17″, φ: 49°14′39,98″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1560
Wysokość względna [m] 60
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 1,70
Deniwelacja [m] 1,70
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Małej Łąki, w prawym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki (Niżniej Świstówki), u podnóża Mnichowych Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Żółto znakowanym szlakiem podchodzimy Doliną Małej Łąki, następnie skręcamy na prawo, do Niżniej Świstówki. Idziemy dalej obniżeniem pod Mnichowymi Turniami obserwując podnóże ich ścian. Docieramy w pobliże drugiego (licząc od dołu) dużego stożka piargów sypiącego się spod tych ścian, skręcamy na lewo i podchodzimy stromym trawniczkiem ograniczającym piarg od południa, w kierunku szczytu stożka. Dolny otwór poszukiwanej dziury znajduje się w ścianie, tuż nad piargiem (nad 1,2-metrowym prożkiem). Otwory widać ze ścieżki. Dojście i zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Dolny otwór ma 1,2 m szerokości i 0,4 m wysokości; wymiary górnego otworu: 0,8x0,8 m. Korytarzyk łączący oba otwory wznosi się stromo. Tworzy on ucho skalne rozszerzające się w głębi w małą komórkę.

Dziura powstała w wapieniach malmu należących do wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów). Namulisko buduje drobny gruz z domieszką gliny, a przy otworach – gleba. Są też duże wanty.

Korytarzyk jest wilgotny. Przewiew zależy od warunków atmosferycznych panujących na powierzchni. Światło dociera do końca. Florę okołootworową reprezentują głównie mchy i porosty oraz nieliczne egzemplarze roślin kwiatowych. Występują owady.

Historia badań
Historia eksploracji

Brak wzmianek o tym obiekcie w literaturze speleologicznej do czasu zinwentaryzowania go.

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ dokumentację dziurki sporządziła w dniu 28 lipca 1978 r. I. Luty przy współpracy M. Lasoty. Wykonano wówczas również pomiary sytuacyjno-wysokościowe położenia otworu metodą ciągu busolowego. Pomiary przeprowadzono busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). W dniu 21 listopada 2017 r. F. Filar skorygował współrzędne geograficzne otworu.
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Burkacki, M. 1984 (informacja o zbadaniu i udokumentowaniu); Luty, I. 1989b (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie i rysunku ścian Mnichowych Turni, dane historyczne); Jaskinie TPN 2000 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie