Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Zawalony Schron
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-12.59
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′47,64″, φ: 49°14′43,42″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu N
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1790
Wysokość względna [m] 590
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
8
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Schron znajduje się w lewym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki, w górnej części Żlebu Pronobisa (nazwy wg. Cywińskiego 1995).
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Przysłopu Miętusiego podchodzimy niebiesko znakowanym szlakiem do końca Kobylarzowego Żlebu i kierujemy się na Małołąckie Siodło. Stąd schodzimy około 50 m Żlebem Pronobisa do niewielkiego, skalno-trawiastego żlebu. Tu, po lewej stronie, niewidoczny od góry, znajduje się szukany otwór.
Opis jaskini

Ma on około 0,6 m szerokości i około 1,2 m wysokości, jest przegrodzony odpękniętą wantą, która utrudnia przejście. Za otworem 2,5 m korytarzyk doprowadza do niewielkiej salki o szerokości około 1,5 m, długości około 2 m i wysokości rzędu 1,5 m, rozpościerającej się ku W. Jej przedłużenie ku wschodowi stanowi nieco węższy, 2 m długi, ślepo kończący się korytarzyk.

Schron powstał w wapieniach malmo-neokomu wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów) na szczelinie o przebiegu W–E. Dno pokrywa autochtoniczny rumosz.

Schron jest suchy, światło bezpośrednio padające sięga około 3 m od otworu. Przy otworze występuje roślinność zielona. W głębi stwierdzono obecność ciem.

Historia badań
Historia eksploracji

Otwór groty mógł być wcześniej znany taternikom, jednak brak o tym obiekcie wzmianek w literaturze.

Historia dokumentacji

Został znaleziony 28 maja 1999 r. przez M. Parczewskiego i Z. Tabaczyńskiego (ST Zakopane), którzy 30 października 1999 r. wykonali pomiary przy pomocy przyrządu Topo-Vulcan. Zaktualizował Z. Tabaczyński (2009 r.).
Plan opracował Z. Tabaczyński.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Tabaczyński, Z. 2000c (opis, plan); Jaskinie TPN 2004 (opis inwentarzowy i plan).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Zbigniew Tabaczyński
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2014
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie