Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina nad Dziurą w Wantach II
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-12.61
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′03,60″, φ: 49°14′38,18″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu E
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1791
Wysokość względna [m] 525
Głębokość [m] 4,20
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 4,20
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,60
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne W lewym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki, we wschodnim stoku grzędy skalno-trawiastej, położonej między Wielką Turnią i Pośrednią Małołącką Turnią, między dwoma depresjami. Otwór znajduje się w lewym (or.) zboczu depresji ograniczającej od W Wielką Turnię. Jest on częściowo ukryty w trawach, przegrodzony wantą, widoczny z ramienia Wielkiej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Przysłopu Miętusiego niebiesko znakowanym szlakiem podchodzimy nad Kobylarzowy Żleb, następnie trawersujemy ku SE Czerwony Grzbiet aż do Źródła Ratusz. Schodzimy stąd wprost w dół, w kierunku grzędy skalno-trawiastej między dwoma depresjami i dalej grzędą do dużego leja krasowego położonego tuż przed kosówkami. Od leja idziemy nieco na prawo i pod kosówkami po stromych trawach ku N, w dół, szukając na stoku otworu. Znajduje się on w odległości około 30 m od Szczeliny nad Dziurą w Wantach I T.E-12.60, 12 m wyżej niż ona. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Pozioma szczelina otworu jest przegrodzona wantami, co sprawia, że wejście do groty jest ciasne (o szerokości 0,5 m). Za otworem schodzimy po wielkich wantach tworzących prożki do stromo opadającej, szczelinowej komory. Ma ona do 2 m szerokości i 1–2 m wysokości, w dolnej części zablokowana jest zawaliskiem.

Schronisko rozwinęło się w wapieniach wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów), na stromo zapadającej ku W szczelinie. Ma charakter zawaliskowy. Na pochylonym stropie widać cienkie polewy naciekowe i małe stalaktyty. Namulisko budują wielkie wanty, ostrokrawędzisty gruz wapienny z domieszką materiału granitoidowego oraz gleba.

Szczelina jest wilgotna. Wyczuwa się przewiew. Światło odbite dociera do końca. Rośliny kwiatowe (głównie trawy) oraz mchy i porosty występują przy otworze i w górnej części komory. Faunę reprezentują owady.

Historia badań
Historia eksploracji

Szczelinę odkrył i zwiedził D. Lermer ze Speleoklubu Warszawskiego we wrześniu 1977 r.

Historia dokumentacji

 W ramach prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ w dniu 18 lipca 1998 r. pomiary sytuacyjno-wysokościowe położenia otworu metodą ciągu busolowego przeprowadziła I. Luty przy współpracy odkrywcy, R. Kardaś i D. Bocheńskiej, a w dniu 31 lipca 1999 r. wykonała ona dokumentację szczeliny przy współpracy odkrywcy. Pomiary wykonano za pomocą busoli Suunto i taśmy parcianej.
Zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Lermer D. 1997 (ogólny opis, informacja o odkryciu); Kronika 1998 (informacja o odkryciu, bez nazwy); Luty I. 1998 (informacja o odkryciu, opis); Kronika 1999 (wzmianka o pomiarach lokalizacyjnych, bez nazwy); Kronika 2000 (wzmianka o zinwentaryzowaniu pod nazwą Szczelina nad Dziurą w Wantach I); Jaskinie TPN 2000 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie