Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura pod Lodową Małołącką I
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.E-13.23
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°55′41,69″, φ: 49°14′35,45″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu WSW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1590
Wysokość względna [m] 70
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 1
Deniwelacja [m] 1
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Małej Łąki, w prawym orograficznie zboczu Doliny Małej Łąki (Niżniej Świstówki), w zachodnim stoku Zadnich Mnichów nazywanych ostatnio Koprowymi Mniszkami.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Żółto znakowanym szlakiem podchodzimy Doliną Małej Łąki, następnie skręcamy na prawo, do Niżniej Świstówki i wyraźną, nieznakowaną ścieżką docieramy nad bulę. Stąd skręcamy bez perci na lewo i wznosimy się pod skałki trawiastym stokiem położonym na S od Żlebu między Mnichy, omijając kosówki z lewej strony. Pod skałkami trawersujemy na prawo, w kierunku małego żlebu zakończonego ciemnym, widocznym z daleka kominem Tuż przed wyjściem do żlebu spotykamy u podnóża skały otwór poszukiwanej dziury. Dojście i zwiedzanie bez trudności, ciasno.
Opis jaskini

Otwór ma kształt trójkąta o wymiarach 0,3x0,65 m. Prowadzi on do prostego, poziomego korytarzyka, którym docieramy do okrągłej komórki z wąskim, małym kominkiem w stropie. Komórka ma 1,1 m średnicy i do 3 m wysokości. Na wprost, nad 0,8-metrowym prożkiem wiedzie z niej ciasny korytarzyk, zwężający się po kilku metrach w szczelinę nie do przejścia. Ma on ten sam kierunek co wstępny korytarzyk, jest jednak przesunięty nieco ku NNW w stosunku do niego.

Jaskinia rozwinęła się w wapieniach malmu wierchowej jednostki Organów (fałd Czerwonych Wierchów), na szczelinie tektonicznej. Ściany są nieco rozmyte. W komórce i górnym korytarzyku występują nacieki grzybkowe. Namulisko tworzy gruz wapienny i glina, przy otworze z domieszką gleby. W osadach znaleziono odchody i kości nietoperzy.

Dziura jest wilgotna. Światło odbite sięga prawie do końca. Wyczuwa się nieznaczny przewiew. Przy otworze rozwijają się rośliny kwiatowe, nieco głębiej sięgają porosty oraz mchy. W komórce zaobserwowano dwa nietoperze oraz komary, muchy i ćmy.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia mogła być znana grotołazom zakopiańskim penetrującym zbocza Mnichowych Turni w 1959 r., brak jednak o niej wzmianek w literaturze speleologicznej do czasu zinwentaryzowania

Historia dokumentacji

Podczas prac nad inwentaryzacją jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ dokumentację groty sporządziła w 1979 r. I. Luty przy współpracy T. Ostrowskiego. Z powodu zaginięcia tej dokumentacji powtórnie wykonała ją ona w dniu 29 października 1999 r. przy współpracy D. Lermera. Pomiary przeprowadzono busolą Suunto i taśmą parcianą. Dane zaktualizowała I. Luty (2009). Współrzędne geograficzne otworu skorygował 22.11.2017 r. F. Filar.
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Burkacki, M. i in. 1984 (wzmianka o sporządzeniu dokumentacji, bez nazwy); Jaskinie TPN 2000 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie