Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Trójkątny Schron
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-09.08
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°52′33,16″, φ: 49°14′05,05″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1240
Wysokość względna [m] 6
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
7,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków, nad jego dnem w skałkach opadających spod Upłazkowej Turni.
Opis drogi dojścia do otworu
Schron znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Hali Pisanej żółtym szlakiem idziemy do Wąwozu Kraków, jego dnem do rozszerzenia zwanego Rynkiem i dalej do zwężenia wąwozu. Otwór znajduje się w prawym (or.) ograniczeniu zwężenia, w pobliżu perci wiodącej pod skałami aż na Przełączkę za Saturnem, jest nieco zasłonięty roślinnością. Dojście i zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Trójkątny otwór o wysokości 1,7 m i szerokości 1,9 m prowadzi do obszernej nyży. W jej tylnej ścianie otwierają się dwa korytarzyki – prawy, ciasny o długości około 1,5 m i lewy, nieco obszerniejszy, kończący się ślepo po 3 m.

Schronisko rozwinęło się w wapieniach urgonu wierchowej serii autochtonicznej, na szczelinie z lustrem tektonicznym. Dno pokrywa glina z rumoszem – szczególnie w lewym korytarzyku. Na ścianach, w końcowej części występują nacieki grzybkowe.

Schron jest wilgotny, woda kapie ze stropu, przewiewu nie wyczuwa się. Światło sięga do końca.

Roślinność zielona sięga 2,5 m w głąb, zaobserwowano owady.

W trakcie inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ badania fauny przeprowadziła w dniu 12 lipca 1977 r. E. Sobiepanek-Krzyżanowska oznaczając

Araneae: Zygiella montana 1 juv.,
Opiliones: Ischyropsalis manicata, Leptyphantes obscurus 1♀,

Gastropoda: Plathybunus bucephalus 1 ♂, Helicigona cingulella (przy otworze).

Historia badań

Wójcik (1966a) zbadał osady.

Historia eksploracji

Grota była wymieniana przez Wójcika (1966a, 1968, 1969c).

Historia dokumentacji

Schron zlokalizował ciągiem teletopowym zespół w składzie M. Kardaś, M. Kropiwnicka i P. Żarski, a dokumentację jaskini sporządzili 18 lipca 1977 r. R. i M. Kardaś, T. Ostrowski oraz E. Sobiepanek-Krzyżanowska. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Freiberg. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracował M. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wójcik, Z. 1966a (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie, osady); Wójcik, Z. 1969a (dane morfometryczne, lokalizacja na mapie); Gradziński, R. i in. 1985a (dane morfometryczne, lokalizacja); Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Sobiepanek-Krzyżanowska, E. 1979 (fauna)
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie