Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Szczelina w Krzesanicy II
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-11.04
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°54′28,74″, φ: 49°13′53,83″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 2110
Wysokość względna [m] 330
Głębokość [m] 5
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 5
Długość [m]
w tym szacowane [m]
25
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Miętusia, Dolinka Mułowa, w grani Krzesanicy, około 150 m na zachód od szczytu.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Czerwonym szlakiem, w końcowym fragmencie – granią. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Jest to otwarta od góry szczelina rowu grzbietowego Krzesanicy, o szerokości 0,4–1,0 m. Najgłębszy punkt znajduje się w połowie jej długości, w pobliżu mostu, jaki tworzą zaklinowane nad nią głazy. Szczelina rozwinęła się w wapieniach triasu środkowego paraautochtonicznego fałdu Stołów (seria wierchowa) jest nieco rozmyta przez wody opadowe i roztopowe. Namulisko tworzy gruz wapienny i gleba.

Szczelina jest zwykle wilgotna, chociaż wilgotność i przewiew zależą tu bardzo od warunków atmosferycznych. Do późnego lata zalega w niej płat śniegu. Światło sięga do końca. Wyczuwa się bardzo słaby przewiew ze studzienki w dnie. Roślinność reprezentują głównie mchy, glony i porosty; rośliny kwiatowe są nieliczne.

Historia badań
Historia eksploracji

Szczelina była z pewnością znana od dawna; nie sposób ominąć jej otwór wędrując grzbietem Krzesanicy. Większości starszych wzmianek traktujących o „dziurach w Krzesanicy” nie można jednoznacznie odnosić do opisywanego obiektu. Figuruje on w spisie W. Borowca i in. (1977, 1978), a następnie wspomina o nim Hochmuth (1982).

Historia dokumentacji

W ramach inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ dokumentację szczeliny sporządziła w dniu 1 sierpnia 1981 r. I. Luty przy współpracy A. Sadowskiej i A. Skarżyńskiego. Otwór, zlokalizowany metodą ciągu azymutalno-taśmowego, sfotografował T. Ostrowski. Pomiary wykonano busolą geologiczną Meridian i taśmą parcianą. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Borowiec, W. i in. 1977,1978 (dane morfometryczne dla jaskiń bez nazwy nr. 201 – mogą dotyczyć opisywanego obiektu); Wójcik, Z. 1978c (wzmianka bez nazwy o pionowych szczelinach, wykorzystywanych przez wody opadowe i roztopowe, położonych niemal na samej Krzesanicy); Gradziński, R. i in. 1985a (dane morfometryczne, lokalizacja); Hochmuth, Z. 1982 (wzmianka pod symbolem KR - 15, lokalizacja na mapie i na fotografii); Jaskinie TPN 1996 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie