Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura w Miedzianym Kosturze II
Inne nazwy Dziura w Miedzianym Kosturze
Nr inwentarzowy T.J-21.02
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 20°02′45,00″, φ: 49°12′15,00″
Gmina Bukowina Tatrzańska (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NE
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1980
Wysokość względna [m] 311,50
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 2
Deniwelacja [m] 2
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Tatry Wysokie, Dolina Pięciu Stawów Polskich, w NW zboczu Miedzianego, w SE ścianie Miedzianego Kostura, nad Hrubym Piargiem.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Od schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich idziemy niebiesko znakowanym szlakiem do Małego Stawu. Przy nim opuszczamy znakowaną ścieżkę i idziemy w kierunku południowym wprost na Niedźwiedzia. Następnie wchodzimy na piargi wypełniające kotlinkę za Niedźwiedziem i kierujemy się wprost na północno-wschodnią ścianę Miedzianego Kostura. Podchodzimy do podnóża środkowej części ściany, w której znajduje się dobrze widoczny otwór. Spod ściany wspinamy się około 20 m. skalno-trawiastym zachodem (II, miejsce III) do otworu jaskini. Dojście trudne (ruchome bloki), wymaga użycia sprzętu i technik alpinistycznych, zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór ma 3 m wysokości i 2,5 m szerokości. Wprowadza on do 5,5 m korytarza o wznoszącym się spągu. W stropie znajduje się niewielka wnęka skalna.

Dziura rozwinięta jest w granitoidach krystaliniku Tatr Wysokich. Genezę obiektu należy prawdopodobnie łączyć z procesami wietrzenia mrozowego. Obiekt może być młodą holoceńską formą geomorfologiczną. Ściany są lite, w kilku miejscach zwietrzałe. Na spągu znajdują się bloki i gruz skalny.

Obiekt jest widny, a jego mikroklimat uzależniony jest od warunków atmosferycznych.

W otworze rozwija się nieliczna roślinność zielona. Stwierdzono tu m.in. Campanula polymorpha, Saxifraga perdurans, Rhodiola rosea, Doronicum clusii. Glony, porosty i mchy stwierdzono w całej dziurze.

Fauny nie zaobserwowano.

Historia badań
Historia eksploracji

Mogła być znana od dawna, gdyż jej otwór jest widoczny m.in. ze schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Nie była dotychczas wzmiankowana w literaturze.

Historia dokumentacji

Dokumentację sporządzili T. Zwijacz-Kozica przy współpracy B. Zwijacza-Kozicy 22 sierpnia 1998 r. Pomiary wykonano busolą Freiberg i taśmą parcianą. Zaktualizował T. Zwijacz-Kozica (2009 r.).
Plan opracował T. Zwijacz-Kozica.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Zwijacz-Kozica, T. 1998b (dokumentacja graficzna i opis); Jaskinie TPN 2002 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Tomasz Zwijacz-Kozica
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie