Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Śnieżna Szczelina
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-10.04
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′20,91″, φ: 49°13′52,18″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1613
Wysokość względna [m] 60
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
5,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków, powyżej ujścia Żlebu Trzynastu Progów, w masywie Ku Turni aktualnie nazywanym Wysokim Grzbietem.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Hali Pisanej żółtym szlakiem podchodzimy do Wąwozu Kraków. Jego dnem lub powyżej Rynku obejściem jego górnych progów idziemy do ujścia Dolinki Trzynastu Progów i dalej – aż do ostatniego pasma skałek po prawej (or.) stronie. Tu podchodzimy około 60 m w górę stoku do otworu schroniska. Dojście i zwiedzanie łatwe.
Opis jaskini

Otwór jest szczelinowy, rozdzielony w dolnej części ławicą wapieni na dwie niedostępne szczeliny, około 1 m wyżej szeroki na metr, zwężający się ku górze. Prowadzi on do krótkiego, wysokiego na około 3 m szczelinowego korytarzyka, przechodzącego po 5 m w niedostępną szczelinę.

Szczelina powstała na powierzchni między bardzo stromo zapadającym ławicami wapieni malmo-neokomu wierchowej serii autochtonicznej. Dno pokrywa autochtoniczny rumosz wapienny.

Szczelina jest wilgotna, na końcu znajduje się nieco lodu. Wyczuwa się wyraźny wywiew powietrza z głębi szczeliny. Światło sięga do końca. Roślinność występuje w całej grocie

W trakcie inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich OW PTPNoZ w dniu 25 lipca 1977 r. T. Bielska zebrała okazy następujących roślin (oznaczenia mszaków wykonała J. Mickiewicz):

kwiatowe: Ranunculus alpestris L.

paprocie: Cystopteris fragilis Bernh.

mszaki: Marchantia polymorpha L., Distichium montanum Hag., Ctenidium molluscum Mitt., Rhydidiadelphus squarrosus Warnst., Mnium orthorrynchum Br. eur., Tortella tortuosa Limpr., Timmia austriaca Hedw.

Obecności fauny nie stwierdzono.

Historia badań
Historia eksploracji

Po raz pierwszy obiekt był wzmiankowany przez Wójcika 1969a.

Historia dokumentacji

Dokumentację groty sporządziła w dniu 24 lipca 1977 r. R. Kardaś przy współpracy P. Herzyka i E. Kuźniak. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała R. Kardaś.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Wójcik, Z. 1968 (wzmiankuje); Wójcik, Z. 1969a (dane morfometryczne, lokalizacja); Gradziński, R. i in. 1985a (dane morfometryczne, lokalizacja); Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy); Bielska, T., Mickiewicz, J. 2000 (flora).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie