Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Studnia Kuturniańska
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-10.07
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′14,96″, φ: 49°13′59,40″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu SW
Pozostałe otwory 2 - ku SW, 1795 m n.p.m.
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1790
Wysokość względna [m] 200
Głębokość [m] 10
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 10
Długość [m]
w tym szacowane [m]
12
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, na prawym orograficznie zboczu Wąwozu Kraków, w jego górnej części, w stoku masywu Ku Turni aktualnie nazywanego Wysokim Grzbietem.
Opis drogi dojścia do otworu
Obiekt znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Ze szlaku prowadzącego z Doliny Tomanowej na Chudą Turnię zbaczamy na grań Ku Turni. Idziemy granią około 300 m na zachód aż do jej rozgałęzienia. Stąd schodzimy żlebem stromo w dół około 100 m. Tu, w prawej orograficznie ścianie, około 12 m nad dnem żlebu, widoczny jest dolny otwór studni. Górny otwór możemy osiągnąć zjazdem. Dojście i zwiedzanie trudne, niezbędna lina.
Opis jaskini

Dolny, główny otwór, o kształcie soczewki ma około 1 m wysokości. Wyprowadza on nad 5-metrowy próg, którym zjeżdżamy do salki o wymiarach 2,5x1,4 m. Jej płaskie, zasłane rumoszem dno stanowi zarazem dno komina biegnącego w górę do górnego otworu, znajdującego się 10 metrów wyżej.

Studnia utworzyła się na szczelinie w wapieniach neokomu wierchowej serii autochtonicznej. Namulisko stanowi autochtoniczny rumosz wapienny. Na ścianach występują ładne żebra krasowe.

Studnia jest sucha, przewiew zależy od warunków atmosferycznych na powierzchni. Światło sięga do końca.

Flora i fauna nie była obserwowana.

Historia badań
Historia eksploracji
Historia dokumentacji

Studnia została odkryta i pomierzona w dniu 16 czerwca 1979 r. przez zespół Speleoklubu Katowice w składzie M. Napierała, S. Juziuk i R. Szymków. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).

Plan opracował M. Napierała.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1994 (plan, przekrój i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Jerzy Grodzicki, Marian Napierała
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan i przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie