Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura nad Zawaliskiem
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-10.18
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′41,00″, φ: 49°13′52,00″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu S
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1810
Wysokość względna [m] 170
Głębokość [m]
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 10,80
Długość [m]
w tym szacowane [m]
23
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, nad Wąwozem Kraków, w Tomanowym Grzbiecie. Otwór znajduje się ponad skałkami wznoszącymi się nad punktem widokowym zwanym Kazalnica.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Doliny Tomanowej podchodzimy zielonym szlakiem do Tomanowego Grzbietu. Stąd idziemy w górę, kierując się na szczyt skałek. Podchodzimy stromym usypiskiem na wypłaszczenie o długości kilkunastu metrów i nieregularnej zawaliskowej powierzchni. Otwór znajduje się około 8 m na NE od wypłaszczenia utworzonego przez zawalisko poza obrębem skałek, około 5 m ponad otworem Dziury pod Zawaliskiem T.F-10.19.
Opis jaskini

Otwór tworzy pionowa szczelina o wysokości 0,9 m i szerokości 0,3 m. Wprowadza nas do korytarza o szerokości około 0,6 m. Opada on stromo ku S, kończąc się po 4 m szczeliną o głębokości 6 m. Szczelina ma długość 5 m przy maksymalnej szerokości około 0,7 m.

Jaskinia powstała w wapieniach triasu wierchowej serii paraautochtonicznej na szczelinie tektonicznej o przebiegu SW–NE. Ma charakter zawaliskowy. Spąg pokrywa autochtoniczny rumosz w postaci wąskich płyt zaklinowanych pomiędzy zwężającymi się ścianami.

Światło sięga 2 m w głąb korytarza wejściowego. Jaskinia jest sucha, podobnie jak w Dziurze pod Zawaliskiem F-10.18 zaobserwowano silny wypływ powietrza z jaskini, który w zimie powodował wytopienie kilkunastu centymetrów śniegu wokół otworu.

Roślinność przyotworowa nie była badana, występowania fauny nie zaobserwowano.

Historia badań
Historia eksploracji

Jaskinia znana była grotołazom zakopiańskim TKTJ, jednak nie została wzmiankowana w literaturze. Obiektu tego nie należy mylić ze Szczeliną w Tomanowym Grzbiecie I T.F-10.12 lub innymi jaskiniami położonymi w bliskim sąsiedztwie. Dane zaktualizował Z. Tabaczyński (2009 r.).

Historia dokumentacji

11 listopada 2000 r. P. Gruszka i Z. Tabaczyński wykonali pomiary obiektu przy pomocy przyrządu Topo-Vulcan.
Plan opracował Z. Tabaczyński.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Tabaczyński, Z. 2000g (plan i opis); Jaskinie TPN 2004 (opis i plan inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Zbigniew Tabaczyński
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan Podgląd grafiki przekrój
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie