Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Dziura w Wysokim Grzbiecie
Inne nazwy
Nr inwentarzowy T.F-10.20
Region Tatry
Współrzędne WGS84 λ: 19°53′48,13″, φ: 49°13′54,87″
Gmina Kościelisko (gm. wiejska)
Powiat tatrzański
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa | Tatrzański Park Narodowy
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu ku górze
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 1900
Wysokość względna [m] 390
Głębokość [m] 1,10
Przewyższenie [m]
Deniwelacja [m] 1,10
Długość [m]
w tym szacowane [m]
6,50
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Dolina Kościeliska, Wąwóz Kraków, na zboczach Ciemniaka, w Wysokim Grzbiecie, od strony kotła Kamienne Zadnie.
Opis drogi dojścia do otworu
Jaskinia znajduje się na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego – dojście i zwiedzanie jest możliwe tylko po uzyskaniu zezwolenia Dyrekcji Parku. Z Doliny Tomanowej podchodzimy : zielonym szlakiem turystycznym w pobliże Kozich Upłazków, do miejsca gdzie przecina go okresowy ciek spływający do Kamiennego Zadniego. Stąd skosem do góry, sto kilkadziesiąt metrów ku S trawiasto-skalistym zboczem, aż do skał grani Wysokiego Grzbietu. Otwór położony jest około 40 m ku N od grani, w niewielkim leju krasowym, pod małymi skałkami. Zaznacza się tu w morfologii terenu rów zboczowy. Dojście i zwiedzanie bez trudności.
Opis jaskini

Otwór o kształcie trójkątnym (0,7x0,3 m) jest wylotem 1,1-metrowej studzienki. Za nią krótki korytarzyk wiedzie do poprzecznej szczeliny, nieco wznoszącej się ku ENE, zamkniętej z obu stron zawaliskiem.

Dziura powstała na szczelinach w wapieniach triasu środkowego wierchowej serii autochtonicznej, ma częściowo charakter zawaliskowy. Usytuowana jest tuż pod powierzchnią terenu. Jej ściany są gładkie. Namulisko buduje gruz wapienny oraz gleba namywana przez otwór i szczeliny łączące się z powierzchnią.

Wilgotność i przewiew zależą od warunków atmosferycznych. Światło odbite sięga do końca. Roślinność jest uboga, reprezentowana głównie przez glony i mchy. Występują muchy, ćmy i ślimaki.

Historia badań
Historia eksploracji

Dziura nie była dotychczas wzmiankowana w literaturze.

Historia dokumentacji

W trakcie inwentaryzacji jaskiń tatrzańskich PTPNoZ jej dokumentację sporządziła w dniu 3 sierpnia 1994 r. I. Luty przy współpracy J. Pośpiech. Pomiary wykonano taśmą parcianą i busolą geologiczną Meridian. Dane zaktualizowała I. Luty (2009).
Plan opracowała I. Luty.

Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Jaskinie TPN 1994 (plan i opis inwentarzowy pod numerem F-11.15).
Materialy archiwalne
Autorzy opracowania Izabella Luty
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2010
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie