Dane szczegółowe jaskini
Nazwa | Jaskinia Wiślana Zachodnia |
Inne nazwy | |
Nr inwentarzowy | J.BK-04.06 |
Region | Wyżyna Śląsko-Krakowska |
Współrzędne WGS84 | λ: 19°47′38,64″, φ: 50°00′52,30″ |
Gmina | Liszki (gm. wiejska) |
Powiat | krakowski |
Województwo | małopolskie |
Właściciel terenu | Komunalny |
Podstawa ochrony | |
Ekspozycja otworu | E |
Pozostałe otwory | 2 - ku W, 204 m n.p.m. |
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] | 204 |
Wysokość względna [m] | 0 |
Głębokość [m] | 0 |
Przewyższenie [m] | 0 |
Deniwelacja [m] | 0 |
Długość [m]
w tym szacowane [m]
|
9
|
Rozciągłość horyzontalna [m] | |
Położenie geograficzne | Brama Krakowska, okolice Piekar, Stróżnica (Okrążek), Piekary. |
Opis drogi dojścia do otworu |
Jaskinia położona jest u podstawy jednego z ramion Wzgórza Stróżnica charakterystycznej ściany Okrążka, zwieszającej się bezpośrednio nad starym korytem Wisły. Z Piekar kierujemy się w stronę Wisły (na widoczne zabudowania klasztorne w Tyńcu) do wału przeciwpowodziowego i nim na południe. Początkowo idziemy wałem, a dalej drogą biegnącą u podnóża wzniesień. Za zabudowaniami Piekar otwiera się przed nami widok na grzbiet opadający pionową ścianą do doliny. Otwory jaskini znajdują się u podstawy tej ściany, od strony Wisły. Dojście utrudnia woda starego koryta rzeki, sięgająca otworu SE. Dojście bez trudności, boczne odgałęzienie jaskini jest ciasne.
|
Opis jaskini |
Jaskinię tworzy korytarz, który przebija skałę na wylot. Tuż przy wschodnim otworze w kierunku NE prowadzi niewielki, 3 m długości korytarzyk, w głębi silnie zamulony osadami naniesionymi w czasie wysokich stanów wody. Jaskinia położona jest 1 m powyżej aktualnego poziomu wody w starym korycie Wisły. Jaskinia powstała w wapieniach skalistych górnej jury (oksford). Jest rozwinięta na pionowych spękaniach ciosowych poszerzonych krasowo, w warunkach pełnego a następnie częściowego wypełnienia wodą. W obecnych czasach bywa okresowo zalewana przy wysokich stanach wody w Wiśle. Jaskinia genetycznie jest związana z Jaskinią Wiślaną Wschodnią. Szaty naciekowej brak. Dno skalne, w niewielkim korytarzyku gruba warstwa współczesnych osadów gliniastych. Jest oświetlona światłem dziennym i sucha. Tylko odgałęzienie jest ciemne i wilgotne. W rejonie zachodniego otworu rosną: Rubus caesius, Urtica dioica, Agropyron repens, Anthriscus sp. i siewki dębu ‑ Quercus robur. |
Historia badań |
|
Historia eksploracji |
Jaskinia jest znana i zwiedzana od dawna. Poza notką Wiśniewskiego (1998c), nie była dotychczas wzmiankowana w piśmiennictwie. |
Historia dokumentacji |
Dokumentację sporządzili A. Górny i M. Szelerewicz (08.1999 r.). Dane zaktualizowali w 2009 r. A. Górny i M. Szelerewicz. |
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona | Nie |
Literatura |
Wiśniewski W.W. 1998c (uwagi i przyczynki historyczne, fot.); Jaskinie Pomostu Krakowskiego 2011 (plan i opis inwentarzowy).
|
Materialy archiwalne |
Baryła J., Górny A., Pruc M., Słobodzian B., Szelerewicz M. 2000 (opis inwentarzowy i plan).
|
Autorzy opracowania | Mariusz Szelerewicz, Andrzej Górny |
Redakcja | Jerzy Grodzicki |
Stan na rok | 2013 |
Grafika, zdjęcia |
![]() |