Państwowy Instytut Geologiczny

Państwowy Instytut Badawczy

Jaskinie Polski


Dane szczegółowe jaskini


Nazwa Jaskinia na Łopiankach II
Inne nazwy
Nr inwentarzowy J.GT-03.20
Region Wyżyna Śląsko-Krakowska
Współrzędne WGS84 λ: 19°42′16,00″, φ: 50°04′18,00″
Gmina Liszki (gm. wiejska)
Powiat krakowski
Województwo małopolskie
Właściciel terenu Skarb Państwa (Lasy Państwowe)
Podstawa ochrony
Ekspozycja otworu NW
Pozostałe otwory
Wysokość bezwzględna [m n.p.m.] 260
Wysokość względna [m] 0
Głębokość [m]
Przewyższenie [m] 0
Deniwelacja [m] 0
Długość [m]
w tym szacowane [m]
12
Rozciągłość horyzontalna [m]
Położenie geograficzne Garb Tenczyński, okolice Sanki, Wąwóz Półrzeczki, Mników
Opis drogi dojścia do otworu
Od przystanku autobusowego „Skały Mnikowskie” (położonego na północnym krańcu Wąwozu Mnikowskiego, przy drodze Mników-Zalas), skąd kierujemy się w boczne, prowadzące ku północy odgałęzienie doliny Sanki - Wąwóz Półrzeczki. Za ostatnimi zabudowaniami przysiółka, opuszczamy drogę i przechodzimy przez łąkę na płaskim dnie doliny (pozostałość po istniejących tu niegdyś stawach) do ostatniej z niewielkich skałek położonych na lewym zboczu. W niej, na poziomie dna doliny, znajduje się niski okap kryjący wejście do jaskini. Jaskinia bardzo niska.
Opis jaskini

Otwór jaskini ma wygląd szerokiego (ok. 7 m) i niskiego okapu, który przechodzi w niski korytarz 10 m długości. Obecny poziom osadów powstał w wyniku zalewania jaskini w czasie, kiedy na dnie doliny urządzony był staw. Korytarz posiada liczne, niedostępne dla człowieka odgałęzienia.

Jaskinia powstała w wapieniach skalistych górnej jury (oksford), w warunkach freatycznych, na poziomym rozmyciu międzyławicowym.

Brak form naciekowych. Namulisko jest obfite, ilasto‑gliniaste.
Jaskinia jest ciemna i wilgotna.
Na ścianach okapu rosną glony i mchy.

Licznie występują pająki, stwierdzono obecność: Meta merianae, Porrhomma convexum, Trogulus tricarinatus, Leiobunum rupestre (Sanocka‑Wołoszynowa, 1981).

Historia badań
W latach 1880 - 1881 Ossowski przebadał namulisko. Podobnie jak w innych jaskiniach mnikowskich znaleziono tu wyroby z kości, których autentyczność była przedmiotem długich dyskusji, a które ostatecznie uznane zostały za falsyfikaty.
Historia eksploracji
Jaskinia znana od dawna.
Historia dokumentacji
Jaskinia została zinwentaryzowana przez Żurowskiego w 1922 r. i później przez Kowalskiego (1951) pod poz. 31, który w swojej pracy wykorzystał plan Żurowskiego. Opis i nowy plan opublikował Czepiel (1976). Dokumentację jaskini wykonali A. Górny i M. Szelerewicz (12.1999). Dane zaktualizowali A. Górny i M. Szelerewicz w 2009 r.
Plan opracował M. Szelerewicz.
Zniszczona, niedostępna lub nieodnaleziona Nie
Literatura
Ossowski G. 1882c (opis badań); Ossowski G. 1883 b (opis badań); Ossowski G. 1885 (sprawa wykopalisk mnikowskich dyskusja nad ich autentycznością); Czarnowski S. 1911 (wzmianka wg Ossowskiego, lokalizacja na mapie); Orłowicz M. 1919 (wzmianka); Żurowski J. 1923b (wzmianka o zinwentaryzowaniu); Krukowski S. 1927 (opis paleolitu z materiału krzemiennego Ossowskiego); Reyman T. 1933 (wzmianka); Fleszarowa-DanyszFleszarowa-Danysz R. 1933 (wymienia); Ciętak Z. 1935 (wymienia); Kowalski K. 1951 (pod nr 31 opis, plan, przegląd piśmiennictwa); Czepiel M. 1976 (podstawowe dane o jaskini, plan); Rook E. 1980 (opis materiału archeologicznego); Sanocka-Wołoszynowa E. 1981 (stwierdza występowanie 4 gatunków pajęczaków); Szelerewicz M., Górny A. 1986 (wymieniają w wykazie); Jaskinie Pomostu Krakowskiego 2011 (plan i opis inwentarzowy).
Materialy archiwalne
Baryła J., Górny A., Pruc M., Słobodzian B., Szelerewicz M. 2000 (opis inwentarzowy i plan).
Autorzy opracowania Andrzej Górny, Mariusz Szelerewicz
Redakcja Jerzy Grodzicki
Stan na rok 2013
Grafika, zdjęcia Podgląd grafiki plan
Nazwa: Autor: Data wprowadzenia:
Zdjęcie